Qəzəl 5858

ما همچو آفتاب به هرجا رسیده‌ایمهر کوچه‌ای که هست به عالم دویده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5859

ما پرده از حقیقت عالم کشیده‌ایمدر غورگی به نشئه این می رسیده‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5864

ما همچو غنچه سر به گریبان کشیده ایمگوی مراد در خم چوگان کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5866

ما گرچه در بلندی فطرت یگانه‌ایمصد پله خاکسارتر از آستانه‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5872

ما کار دل به آن خم ابرو گذاشتیمسر چون کمان حلقه به زانو گذاشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5874

نقش مراد اگر چه نشد دستگیر مابیرون به زور همت ازین ششدر آمدیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5875

ما تازه روی چون صدف از دانه خودیمخرسند از محیط به پیمانه خودیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5878

در کوی جان به قطع مراحل نمی‌رسیمتا گرد جسم هست به منزل نمی‌رسیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5888

خیزید تا ز عالم صورت سفر کنیمتا روشن است راه خرابات سر کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5891

از خویش می رویم و ترا یاد می کنیمدر کوه قاف صید پریزاد می کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5900

پیش از گل رخسار تو افروخته بودمچون لاله به داغ تو جگر سوخته بودم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5901

فریاد که از کوتهی بخت ندارمدستی که ترا تنگ در آغوش فشارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5904

آن قدر ندارم که سزاوار تو باشمآن به که گرفتار گرفتار تو باشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5905

از تلخ زبانان نشود پست خروشمطفلم، نتوان کرد به دشنام خموشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5906

دستی که به جامی نشود رهزن هوشمچون پایه تابوت گران است به دوشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5909

در هر که ترا دیده به حسرت نگرانمعمری است که من زنده به جان دگرانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5914

از بخت سیه پست نگردید نوایماز سرمه شب بیش شد آواز درایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5919

خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیمما مرکب ازین رخنه جهاندیم و گذشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5932

ما طالع جمعیت اسباب نداریمروزی که هوا هست می ناب نداریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5933

یک چشم زدن فرقت می تاب نداریمتا شیشه به بالین نبود خواب نداریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5935

بر دل غم سیم و زر دنیا نگذاریمبار خر دجال به عیس نگذاریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5939

آن طفل یتیمم که شکسته است سبویماز آب همین گریه تلخی است به جویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5944

مکش ز حسرت تیغ خودم که تاب ندارمز هیچ چشمه دیگر امید آب ندارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5953

حوصله وصل آن نگار ندارمدام به اندازه شکار ندارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5957

ترم چون حباب از هوایی که دارمکه می ریزد از هم بنایی که دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5959

در سخن بر نیاید آوازمنیست اندیشه ای ز غمازم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5960

ما خراباتی و نظر بازیمکاسه آشام و کیسه پردازیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5965

از عزیزان رفته رفته شد تهی این خاکدانیک تن از آیندگان نگرفت جای رفتگان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5968

از نگاه خیره چشم یار می گردد گراناز عیادت دایم این بیمار می گردد گران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5977

ساده است از نقش انجم آسمان عاشقاناین نشان از بی نشان دارد روان عاشقان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq