Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در سیه خانه افلاک، دل روشن نیستاخگری در ته خاکستر این گلخن نیست
Qəzəl 1603گرچه نم در جگر و در دل تنگم خون نیستمژه ام چشم به راه مدد جیحون نیست
Qəzəl 1616بی لب ساغر می دیده خونپالا داشتخم دلی پر گله از سرکشی مینا داشت
Qəzəl 1617از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشتدل به چیزی مگذارید که برباید داشت
Qəzəl 1630از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشتآفرین باد به پروانه که مردانه گذشت
Qəzəl 1641بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفتآخر این آینه خوش صیقلی از رنگ گرفت
Qəzəl 1646بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداختگهر ز شرم لبت سنگ در دهان انداخت
Qəzəl 1674خوشا سری که ز تدبیر عقل نومیدستکه سال و ماه به دیوانه سر به سر عیدست
Qəzəl 1694تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش استسپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش است
Qəzəl 1702ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است
Qəzəl 1704گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ استسهیل سیب زنخدان شراب گلرنگ است
Qəzəl 1705جهان به راه شناسان دیده ور تنگ استفضای بادیه بر چشم راهبر تنگ است
Qəzəl 1738رکاب عزم تو در دست خواب سنگین استوگرنه توسن فرصت همیشه در زین است
Qəzəl 1768شدم غبار و همان خارخار من باقی استتوجه چمن آرا به این چمن باقی است
Qəzəl 1785کدام زهره جبین گوشه نقاب شکست؟که رعشه ساغر زرین آفتاب شکست
Qəzəl 1787دل از مشاهده آن خط سیاه شکستفغان که پشت مرا گرد این سپاه شکست
Qəzəl 1811Fələyə çatmaz əli kim xaki-payın olmamış,Düşəcək torpağa ol kəs ki, harayın olmamış.
Qəzəl 1840Zülfünün hər teli axır məni saldı əzaba,Bu qəmim xət-xət olub döndü axırda kitaba.
Qəzəl 1851با زلف پر شکن دل نادیده کام ساختاز دانه مرغ ما به گرههای دام ساخت
Qəzəl 1883پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرستهر زخم، مرغ روح مرا بال دیگرست
Qəzəl 1904Olub ol qara saçın, gör, necə heyranı odun,Hindliyə məskən olubdur həmişə yanı odun.
Qəzəl 1938سرچشمه حیات لب می چکان اوستعمر دوباره سایه سرو روان اوست
Qəzəl 1961عارف به اختیار خود از سر گذشته استاین رشته ناگسسته ز گوهر گذشته است
Qəzəl 2027ای صبح، آه سرد تو در انتظار کیست؟زخم دو تیغه باز تو از ذوالفقار کیست؟
Qəzəl 2046بی عشق، آه در جگر روزگار نیستبی درد، تاب در کمر روزگار نیست
Qəzəl 2060در کاروان ما جرس قال و قیل نیستدر عالم مشاهده راه دلیل نیست
Qəzəl 2091صبح شکوفه چون کف سیل بهار رفتخوش موسمی ز کیسه لیل و نهار رفت
Qəzəl 2106از حد گذشت وقت سحر آرمیدنتپستان صبح خشک شد از نامکیدنت
Qəzəl 2110در چشم غلط بین نبود وضع جهان راستچون جوی بود کج، نرود آب روان راست
Qəzəl 2120در پاس نفس می گذرد عمر عزیزشهر سوخته جانی که دلش همدم غیب است