Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دل از سفر ز بد و نیک باخبر گرددبه قدر آبله هر پای دیده ور گردد
Qəzəl 3677ز می فروغ لب یار بیشتر گرددز آب، آتش یاقوت شعله ور گردد
Qəzəl 3678ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گرددزمین سوخته روشن به یک شرر گردد
Qəzəl 3682ز کاهلی به نظرها جوان گران گرددکه هرکه مانده شود بار کاروان گردد
Qəzəl 3684ملایمت سپر خصم تندخو گرددشراب شیشه شکن عاجز کدو گردد
Qəzəl 3692سخن ز لعل لبت آبدار می گرددز روی گرم تو شبنم شراب می گردد
Qəzəl 3721درشتی از فلک شیشه رنگ می باردزمانه ای است که از شیشه سنگ می بارد
Qəzəl 3732گلی که از عرق شرم دیده بان داردخط امان ز شبیخون بلبلان دارد
Qəzəl 3739گلی که بلبل ما برگ عیش ازو داردهزار مرحله افزون به رنگ و بو دارد
Qəzəl 3743خوشا کسی که ز عالم کناره ای داردبه روزنامه هستی نظاره ای دارد
Qəzəl 3746به سینه هرکه تمنای نوگلی داردز هر الف به نظر شاخ سنبلی دارد
Qəzəl 3752درین بهار به گلزار رفتنی داردبه پای بوی گل از خود گذشتنی دارد
Qəzəl 3753ز بیم خار خورد در لباس دایم خونچو گل کسی که درین باغ دامنی دارد
Qəzəl 3757چگونه جان ز تنم هجر سینه تاب برد؟من آن نیم که مرا در فراق خواب برد
Qəzəl 3763مرا به زخم زبان روزگار میگذردمدار آبله من به خار میگذرد
Qəzəl 3766ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد
Qəzəl 3769قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟سفینه با دل دریا چه می تواند کرد؟
Qəzəl 3782تلاش بیخبری با شعور نتوان کردسفر ز خود به پر و بال مور نتوان کرد
Qəzəl 3795غزال چشم تو ره بر پلنگ می گیردحباب بحر تو باج از نهنگ می گیرد
Qəzəl 3799نه پشت پای بر اندیشه می توانم زدنه این درخت غم از ریشه می توانم زد
Qəzəl 3809ز گرمی نگهت آب در گهر سوزدز خنده نمکینت دل شکر سوزد
Qəzəl 3810نفس به سینه ام از اضطراب می سوزدچنان که تیر شهاب از شتاب می سوزد
Qəzəl 3816چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟چه تشنگی به سراب از سفال برخیزد؟
Qəzəl 3817ازین بساط کسی شادمانه برخیزدکه از سر دو جهان عارفانه برخیزد
Qəzəl 3819به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟
Qəzəl 3822ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزدز فیض اشک گلم از کنار می خیزد
Qəzəl 3833ز آه کام دو عالم مرا مهیا شدازین کلید دو صد در به روی من وا شد
Qəzəl 3839به روی گرم تو آیینه تا برابر شدبهشت روی ترا چشمه سار کوثر شد
Qəzəl 3840ز باده چهره ساقی جهان دیگر شدزقطره های عرق گلستان دیگر شد
Qəzəl 3845فغان که وحشی من مانده از رمیدن شدچو نقش پای زمین گیر آرمیدن شد