Qəzəl 4432

کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآیداین ریشه محال است ازین خاک برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4437

حاشا که زعاشق سخن کام برآیداز سینه آتش نفس خام برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4439

لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآیداز دل سخن از کاوش اندیشه برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4447

با روی تو خورشید درخشان چه نمایدبا زلف تو طول شب هجران چه نماید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4450

از قید فلک برزده دامن بگریزیدچون برق ازین سوخته خرمن بگریزید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4455

شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردداز خواب روز دلها چون شب سیاه گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4471

تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشدگراستخوان نگیری باز از هما چه باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4472

گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشدمهمان نخوانده آیدهرجاطلب نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4473

سر چون گران شد از می دستارگو نباشددر بحر گوهر از کف آثار گو نباشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4474

کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامداز کهکشان به فرقم تیغ دو دم نیامد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4476

از روی نو خط یار هر جا سخن برآیدگرد از بهار خیزد دود از چمن برآید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4484

گل همیشه بهار سخن زوال نداردچمن صفای پریخانه خیال ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4490

به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آیدزبان مار ز خاک سخن گزیده بر آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4491

مباد روی تو از پرده حجاب بر آیدقیامت است چو از مغرب آفتاب بر آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4497

قد ترا سرواعتدال ندارداین خم وچم ابروی هلال ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4500

مستی ما از می شبانه نباشدمطرب ما از برون خانه نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4502

غنچه مستور از نقاب برآمدگل ز پریخانه حجاب برآمد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4506

سری را که سودا ز سامان برآردبه یوسف سر از یک گریبان برآرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4513

مرا ناله از پرده دل برآیدبه نازی که لیلی ز محمل برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4515

چرا از خم می فلاطون برآیدز دریای رحمت کسی چون برآید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4520

زخم ما پهلو به خنجر می‌دهدشیشه ما سنگ را پر می‌دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4522

برانگیزد غبار از مغز جان دردبرآرد گرد از آب روان درد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4531

می می چکد از چشمش جانانه چنین بایداز گردش خودمست است پیمانه چنین باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4532

از نمک تبسمت رنگ شراب می پرددر هوس نظاره ات چشم حباب می پرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4539

محو تو بهشت جو نباشدآیینه دل دو رو نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4542

خطی کان رخ تازه می آوردجهان را به شیرازه می آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4543

خال او یک نظر از دیده ما دور نباشددانه سوخته اینجاست که بی مور نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4546

عشق تو ز دل بدر نمی آیدسیمرغ ز قاف برنمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4548

قلم ز بال سمندر کند مگر کاغذکه نیست در خور گفتار عشق هر کاغذ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4549

ز شور عشق مرا شد دل خراب لذیذکه می شود چو نمکسود شد کباب لذیذ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq