Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآیداین ریشه محال است ازین خاک برآید
Qəzəl 4437حاشا که زعاشق سخن کام برآیداز سینه آتش نفس خام برآید
Qəzəl 4439لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآیداز دل سخن از کاوش اندیشه برآید
Qəzəl 4447با روی تو خورشید درخشان چه نمایدبا زلف تو طول شب هجران چه نماید
Qəzəl 4450از قید فلک برزده دامن بگریزیدچون برق ازین سوخته خرمن بگریزید
Qəzəl 4455شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردداز خواب روز دلها چون شب سیاه گردد
Qəzəl 4471تن را اگر گذاری در عشق ما چه باشدگراستخوان نگیری باز از هما چه باشد
Qəzəl 4472گر بی طلب رسد رزق ما را عجب نباشدمهمان نخوانده آیدهرجاطلب نباشد
Qəzəl 4473سر چون گران شد از می دستارگو نباشددر بحر گوهر از کف آثار گو نباشد
Qəzəl 4474کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامداز کهکشان به فرقم تیغ دو دم نیامد
Qəzəl 4476از روی نو خط یار هر جا سخن برآیدگرد از بهار خیزد دود از چمن برآید
Qəzəl 4484گل همیشه بهار سخن زوال نداردچمن صفای پریخانه خیال ندارد
Qəzəl 4490به جای سبزه چو ایام زندگی بسر آیدزبان مار ز خاک سخن گزیده بر آید
Qəzəl 4491مباد روی تو از پرده حجاب بر آیدقیامت است چو از مغرب آفتاب بر آید
Qəzəl 4497قد ترا سرواعتدال ندارداین خم وچم ابروی هلال ندارد
Qəzəl 4500مستی ما از می شبانه نباشدمطرب ما از برون خانه نباشد
Qəzəl 4502غنچه مستور از نقاب برآمدگل ز پریخانه حجاب برآمد
Qəzəl 4506سری را که سودا ز سامان برآردبه یوسف سر از یک گریبان برآرد
Qəzəl 4513مرا ناله از پرده دل برآیدبه نازی که لیلی ز محمل برآید
Qəzəl 4515چرا از خم می فلاطون برآیدز دریای رحمت کسی چون برآید
Qəzəl 4520زخم ما پهلو به خنجر میدهدشیشه ما سنگ را پر میدهد
Qəzəl 4522برانگیزد غبار از مغز جان دردبرآرد گرد از آب روان درد
Qəzəl 4531می می چکد از چشمش جانانه چنین بایداز گردش خودمست است پیمانه چنین باید
Qəzəl 4532از نمک تبسمت رنگ شراب می پرددر هوس نظاره ات چشم حباب می پرد
Qəzəl 4539محو تو بهشت جو نباشدآیینه دل دو رو نباشد
Qəzəl 4542خطی کان رخ تازه می آوردجهان را به شیرازه می آورد
Qəzəl 4543خال او یک نظر از دیده ما دور نباشددانه سوخته اینجاست که بی مور نباشد
Qəzəl 4546عشق تو ز دل بدر نمی آیدسیمرغ ز قاف برنمی آید
Qəzəl 4548قلم ز بال سمندر کند مگر کاغذکه نیست در خور گفتار عشق هر کاغذ
Qəzəl 4549ز شور عشق مرا شد دل خراب لذیذکه می شود چو نمکسود شد کباب لذیذ