Qəzəl 3850

زصدق اگر نفس صبحگاه خواهی شدز چشم شور فلک مد آه خواهی شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3852

به خاک دیر جبینی که آشنا باشداگر به کعبه رود روی بر قفا باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3854

زخاکساری دل برقرار خودباشدگهرزگردیتیمی حصارخودباشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3855

زانقلاب دل آسوده بیشتر باشدکمند وحدت ما موجه خطر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3869

نشاط لازم نقص عقول می باشدبه قدر هوش وخرد دل ملول می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3875

ز کلک تازه من شعر تر نمی گسلدز شاخ سدره وطوبی ثمر نمی گسلد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3880

دلیل راه کج از مستقیم می داندحکیم نبض صحیح از سقیم می داند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3902

چه دیده است در آن آتشین عذار سپندکه بی ملاحظه جان را کند نثار سپند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3916

خوش آن گروه که تن راز عشق جان سازندزمین خویش به تدبیر آسمان سازند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3920

ز خود برآمدگان رستگار می باشندز داروگیر جهان برکنار می باشند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3921

در آن مقام که شاهی به هر گدا بخشندچه دولتی است که مارا همان به ما بخشند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3923

چه نعمتی است به من قرب آن دهن بخشندمرا چوخط به لب او ره سخن بخشند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3941

دماغ سوختگان را شراب تازه کندزمین تشنه جگر را سحاب تازه کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3951

نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند( . . . ) نمدکلاه کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3955

خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بودیکی ز حلقه بگوشانش آفتاب بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3956

حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بودز رشک من دل عالم کباب خواهد بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3963

اسیر جبه ودستار چند خواهی بودبه هیچ وپوچ گرفتار چند خواهی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3965

خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برودرخ تو در عرق سرد و گرم وتر برود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3976

غبار معصیت از عفو پایمال شودچو سیل واصل دریا شود زلال شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3977

گرسنه چشم کجا سیر از نوال شودکه بر حریص لب نان لب سؤال شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3982

اسیر عشق تو دلتنگ از الم نشودحجاب خنده این کبک کوه غم نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3983

ز وصل شوق دل داغدار کم نشودگرسنه چشمی دام از شکار کم نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3984

خوش آن زمان که در آیی ز در شراب آلودز خواب نازگران همچو چشم خواب آلود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3986

به درد هر که برآید دوا نمی خواهداگر ز پای درآید عصا نمی خواهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3990

ستم به عهد تو از چرخ کس نشان ندهدکه چشم شوخ تو فرصت به آسمان ندهد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3996

ز هر نوا دل عشاق کی به جوش آیدز عندلیب مگر ناله‌ای به گوش آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4002

به پرسش من در خون نشسته می‌آیدچراغ طور به بالین خسته می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4009

ز سینه ام نفس خوش برون نمی آیدنسیم خلد ز آتش برون نمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4010

ز گل محافظت رنگ و بو نمی‌آیدبه غیر لطف ز روی نکو نمی‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4023

خطش دمید وبه عشاق مهربان گردیدازین بهار چه گلهای خوش عیان گردید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq