Qəzəl 5607

دست در دامن آن زلف معنبر زده امباز بر آتش خود دامن محشر زده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5609

گر شوی با خبر از سوز دل بیتابمدم آبی نخوری تا نکنی سیرابم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5619

مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردمتا نظر باز به روی مه کنعان کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5620

یاد آن عهد که در بحر سفر می‌کردمکمر سعی خود از موج خطر می‌کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5625

طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارمخیر از خانه در بسته تمنا دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5631

از سری کوی تو آهنگ جدایی دارمبوسه ای توشه راه از تو گدایی دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5633

چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟در سر افتاده چو خورشید هوای سفرم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5638

من که از داغ جنون ساغر سرشار کشمخاک بر فرقم اگر منت دستار کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5641

بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالمسایه خود را به زمین می کشد از دنبالم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5643

شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلممنقش پا، سوخته آید به نظر چون قلمم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5648

چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنمهر چند انجام ندارد ز چه آغاز کنم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5655

با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟در صدف آب نسازم گهر خود چه کنم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5671

جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیمسفر آن بود که ما در قدم دل کردیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5672

خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیمپشت دستی به گل چیده و ناچیده زدیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5675

خواب سنگینی از افسانه غفلت داریمقطره ای چشم از آن ابر مروت داریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5676

چشم امید به مژگان تر خود داریمروی خود تازه به آب گهر خود داریم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5680

ما لب خشک قناعت لب نان می دانیمدست شستن ز طمع آب روان می دانیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5682

چند در پرده دل باده گلنار زنیمای خوش آن روز که می بر سر بازار زنیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5684

چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیمبه که پیمانه خود از سر منصور کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5687

نوبهارست بیا روی به میخانه کنیممغز را از می گلرنگ پریخانه کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5690

مختلف چند ازین پرده نیرنگ شویمپرده بردار که تا جمله یک آهنگ شویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5693

گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمامبه شوره زار مرا صرف گشت آب تمام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5694

به حرف پوچ مرا عمر شد تباه تمامفغان که خرمن من گشت خرج آه تمام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5706

منم که از جگر لاله داغ می دزدمفروغ از گهر شب چراغ می دزدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5713

به جرم این که متاع هنر بود بارمیکی ز گرد کسادی خوران بازارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5720

کنون که با تو مکان در یک انجمن دارمهزار مرحله ره تا به خویشتن دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5728

منم که فیض شراب از کتاب می گیرمبه همت از گل کاغذ گلاب می گیرم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5733

مرا که گفت که دست از عنان یار کشمکشد رقیب رکاب و من انتظار کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5741

منم که قیمت یاقوت داغ می دانمسرشک را گهر شبچراغ می دانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5743

ستاره سوخته آتشین عذارانمچو داغ لاله سیه روز نوبهارانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq