Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چه شبی بود که آن نرگس خواب آلودهدست در گردنم انداخت شراب آلوده
Qəzəl 6596به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟این سپندی است که مرگ بسی آتش دیده
Qəzəl 6602ز رفتن تو ز جسم ضعیف جان رفتههمای از سر این مشت استخوان رفته
Qəzəl 6613از اشک ماست پاکی دامان صبحگاهاز آه سرد ماست رگ جان صبحگاه
Qəzəl 6614در جسم خاکسار مرا جان سوختهباشد سفال تشنه و ریحان سوخته
Qəzəl 6616ای عالم از ظهور صفاتت عیان شدهبست و گشاد دست تو دریا و کان شده
Qəzəl 6618جام صبوح خورده ز خلوت برآمدهپرشورتر ز صبح قیامت برآمده
Qəzəl 6620چون غافل است دل ز حق از دل چه فایده؟بی لیلی از نظاره محمل چه فایده؟
Qəzəl 6621آن را که نیست دلبری از دل چه فایده؟جایی که برق نیست ز حاصل چه فایده؟
Qəzəl 6627ای راز نه فلک ز جبینت عیان همهدر دامن تو حاصل دریا و کان همه
Qəzəl 6631تا سرو ترا راه به گلزار فتادهگل گشته به تعظیم تو از شاخ پیاده
Qəzəl 6632از توبه شود سرکشی نفس زیادهگیرندگی سگ شود افزون ز قلاده
Qəzəl 6636تا دیده خود کرد چو دستار شکوفهبرکرد سر از پیرهن یار شکوفه
Qəzəl 6641بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا دهما را ز خویش بستان خود را دمی به ما ده
Qəzəl 6644خراب گشت ز می زاهد شراب ندیدهکه تاب آب ندارد سفال تاب ندیده
Qəzəl 6645به جرم این که کله کج نهاده است شکوفهبه روی خاک مذلت فتاده است شکوفه
Qəzəl 6646مباش از سخن سخت در شکست پیالهکه بهتر از ید بیضاست پشت دست پیاله
Qəzəl 6647به حوالی دو چشمش حشم بلا نشستهچو قبیله گرد لیلی همه جابجا نشسته
Qəzəl 6651بوسهای قیمت از آن لبها به صد جان کردهایبرخوری از نعمت خوبی، که ارزان کردهای
Qəzəl 6659ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟
Qəzəl 6660ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانهایاز لب میگون تو هر سینهای میخانهای
Qəzəl 6661ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانهایاز خرابات تو مهر گرمرو پیمانهای
Qəzəl 6664یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستیاز پریشان خاطری یک لحظه یک جا نیستی
Qəzəl 6669هر دو عالم یک قدم باشد به پای بیخودیای هزاران خضر فرخ پی فدای بیخودی
Qəzəl 6671بی تأمل زینهار از نقطه دل نگذریزین سواد اعظم اسرار غافل نگذری
Qəzəl 6683چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟چشم بر در، گوش بر آواز پا باشد کسی
Qəzəl 6684چند در ایام گل عزلت گزین باشد کسی؟در بهار این چنین زیر زمین باشد کسی
Qəzəl 6687گرچه در سیر بهشتم از گل روی کسیدوزخی در هر بن مو دارم از خوی کسی
Qəzəl 6698نیست اکسیری به عالم بهتر از افتادگیقطره ناچیز گردد گوهر از افتادگی
Qəzəl 6703گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگیآه باشد سرو پا برجای باغ زندگی