Qəzəl 1550

از دل خم می گلرنگ به جام آمده استآفتاب عجبی بر لب بام آمده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1558

Sənin o məst gözün bir güli-xəndan kimidir,Yatışın canlar alır, körpəcə ceyran kimidir.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1560

نفس باد بهاران چمن آرای خوشی استسایه ابر عجب دام تماشای خوشی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1566

نغمه‌ها گرچه مخالف بود، آواز یکی استپرده هر چند که بسیار شود، ساز یکی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1575

سرو را سرکشی از بار ز بی پروایی استحاصل دست فشاندن به ثمر رعنایی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1579

غوطه در خون زند آن چشم که دیدن دانسترزق دندان شود آن لب که مکیدن دانست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1593

آه کز اهل محبت اثری پیدا نیستزآنهمه سوخته جانان شرری پیدا نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1602

در سیه خانه افلاک، دل روشن نیستاخگری در ته خاکستر این گلخن نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1603

گرچه نم در جگر و در دل تنگم خون نیستمژه ام چشم به راه مدد جیحون نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1616

بی لب ساغر می دیده خونپالا داشتخم دلی پر گله از سرکشی مینا داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1617

از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشتدل به چیزی مگذارید که برباید داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1630

از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشتآفرین باد به پروانه که مردانه گذشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1641

بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفتآخر این آینه خوش صیقلی از رنگ گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1646

بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداختگهر ز شرم لبت سنگ در دهان انداخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1674

خوشا سری که ز تدبیر عقل نومیدستکه سال و ماه به دیوانه سر به سر عیدست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1694

تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش استسپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1702

ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1704

گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ استسهیل سیب زنخدان شراب گلرنگ است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1705

جهان به راه شناسان دیده ور تنگ استفضای بادیه بر چشم راهبر تنگ است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1738

رکاب عزم تو در دست خواب سنگین استوگرنه توسن فرصت همیشه در زین است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1746

Üzdəki göz yaşlarım yarın fərağında yatar,Həna aşiqdi məgər dilbər ayağında yatar?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1779

Nə zaman xəncərini taxdı fələklər belinə,Dan yeri al günəşin camını aldı əlinə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1785

کدام زهره جبین گوشه نقاب شکست؟که رعشه ساغر زرین آفتاب شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1787

دل از مشاهده آن خط سیاه شکستفغان که پشت مرا گرد این سپاه شکست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1827

Mən ki, odda yanmışam, cənnət, cəhənnəm bilmərəm,Məstəm, ol bütxanəni heç Kəbədən kəm bilmərəm.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1834

Söz onun tərifinə səy ilə imkan tapdı,Tuti aynanı görüb, söhbətə meydan tapdı.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1851

با زلف پر شکن دل نادیده کام ساختاز دانه مرغ ما به گرههای دام ساخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1879

Aləmdə mənim ayinədarım ürəyimdir,Bülbül də mənəm, bağu baharım ürəyimdir.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1883

پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرستهر زخم، مرغ روح مرا بال دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1908

نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq