Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گرچه نم در جگر و در دل تنگم خون نیستمژه ام چشم به راه مدد جیحون نیست
Qəzəl 1616بی لب ساغر می دیده خونپالا داشتخم دلی پر گله از سرکشی مینا داشت
Qəzəl 1617از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشتدل به چیزی مگذارید که برباید داشت
Qəzəl 1630از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشتآفرین باد به پروانه که مردانه گذشت
Qəzəl 1641بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفتآخر این آینه خوش صیقلی از رنگ گرفت
Qəzəl 1646بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداختگهر ز شرم لبت سنگ در دهان انداخت
Qəzəl 1656Qəzəbin, lütfün oxursan qaşlarından ol yarın,Hər bağın abadlığın söylər üzü bağbanların.
Qəzəl 1674خوشا سری که ز تدبیر عقل نومیدستکه سال و ماه به دیوانه سر به سر عیدست
Qəzəl 1694تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش استسپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش است
Qəzəl 1702ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است
Qəzəl 1704گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ استسهیل سیب زنخدان شراب گلرنگ است
Qəzəl 1705جهان به راه شناسان دیده ور تنگ استفضای بادیه بر چشم راهبر تنگ است
Qəzəl 1738رکاب عزم تو در دست خواب سنگین استوگرنه توسن فرصت همیشه در زین است
Qəzəl 1785کدام زهره جبین گوشه نقاب شکست؟که رعشه ساغر زرین آفتاب شکست
Qəzəl 1787دل از مشاهده آن خط سیاه شکستفغان که پشت مرا گرد این سپاه شکست
Qəzəl 1802ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیستکه ناله های گلوسوز از شکر کم نیست
Qəzəl 1827Mən ki, odda yanmışam, cənnət, cəhənnəm bilmərəm,Məstəm, ol bütxanəni heç Kəbədən kəm bilmərəm.
Qəzəl 1834Söz onun tərifinə səy ilə imkan tapdı,Tuti aynanı görüb, söhbətə meydan tapdı.
Qəzəl 1851با زلف پر شکن دل نادیده کام ساختاز دانه مرغ ما به گرههای دام ساخت
Qəzəl 1879Aləmdə mənim ayinədarım ürəyimdir,Bülbül də mənəm, bağu baharım ürəyimdir.
Qəzəl 1883پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرستهر زخم، مرغ روح مرا بال دیگرست
Qəzəl 1908نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است
Qəzəl 1922Ürəyin sirrini o qan axıdan gözlər açar,Hər evə baxmaq üçün ya baca, ya pəncərə var.
Qəzəl 1925آسودگی به گوشه عزلت نشستن استسررشته امید ز عالم گسستن است
Qəzəl 1938سرچشمه حیات لب می چکان اوستعمر دوباره سایه سرو روان اوست
Qəzəl 1950Mən nə təxtü-tac, nə də mülki-Süleyman istərəm.Kaş ki, məndən razı qalsın nazlı canan, istərəm.
Qəzəl 1961عارف به اختیار خود از سر گذشته استاین رشته ناگسسته ز گوهر گذشته است
Qəzəl 1986Güldün, gülüşün pərdəni atdı dodağından,Ayna dəxi gül dərdi sənin gül yanağından.
Qəzəl 2001از فیض نوبهار، زمین بزم چیده ای استدست نگار کرده، رخ می کشیده ای است
Qəzəl 2012هر کس فشاند بر من پر شور پشت دستاز جهل زد به خانه زنبور پشت دست