Qəzəl 1603

گرچه نم در جگر و در دل تنگم خون نیستمژه ام چشم به راه مدد جیحون نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1616

بی لب ساغر می دیده خونپالا داشتخم دلی پر گله از سرکشی مینا داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1617

از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشتدل به چیزی مگذارید که برباید داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1630

از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشتآفرین باد به پروانه که مردانه گذشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1641

بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفتآخر این آینه خوش صیقلی از رنگ گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1646

بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداختگهر ز شرم لبت سنگ در دهان انداخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1656

Qəzəbin, lütfün oxursan qaşlarından ol yarın,Hər bağın abadlığın söylər üzü bağbanların.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1674

خوشا سری که ز تدبیر عقل نومیدستکه سال و ماه به دیوانه سر به سر عیدست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1694

تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش استسپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1702

ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1704

گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ استسهیل سیب زنخدان شراب گلرنگ است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1705

جهان به راه شناسان دیده ور تنگ استفضای بادیه بر چشم راهبر تنگ است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1738

رکاب عزم تو در دست خواب سنگین استوگرنه توسن فرصت همیشه در زین است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1785

کدام زهره جبین گوشه نقاب شکست؟که رعشه ساغر زرین آفتاب شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1787

دل از مشاهده آن خط سیاه شکستفغان که پشت مرا گرد این سپاه شکست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1802

ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیستکه ناله های گلوسوز از شکر کم نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1827

Mən ki, odda yanmışam, cənnət, cəhənnəm bilmərəm,Məstəm, ol bütxanəni heç Kəbədən kəm bilmərəm.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1834

Söz onun tərifinə səy ilə imkan tapdı,Tuti aynanı görüb, söhbətə meydan tapdı.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1851

با زلف پر شکن دل نادیده کام ساختاز دانه مرغ ما به گرههای دام ساخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1879

Aləmdə mənim ayinədarım ürəyimdir,Bülbül də mənəm, bağu baharım ürəyimdir.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1883

پرواز من به بال و پر تیغ و خنجرستهر زخم، مرغ روح مرا بال دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1908

نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1922

Ürəyin sirrini o qan axıdan gözlər açar,Hər evə baxmaq üçün ya baca, ya pəncərə var.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1925

آسودگی به گوشه عزلت نشستن استسررشته امید ز عالم گسستن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1938

سرچشمه حیات لب می چکان اوستعمر دوباره سایه سرو روان اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1950

Mən nə təxtü-tac, nə də mülki-Süleyman istərəm.Kaş ki, məndən razı qalsın nazlı canan, istərəm.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1961

عارف به اختیار خود از سر گذشته استاین رشته ناگسسته ز گوهر گذشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1986

Güldün, gülüşün pərdəni atdı dodağından,Ayna dəxi gül dərdi sənin gül yanağından.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2001

از فیض نوبهار، زمین بزم چیده ای استدست نگار کرده، رخ می کشیده ای است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2012

هر کس فشاند بر من پر شور پشت دستاز جهل زد به خانه زنبور پشت دست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq