Qəzəl 5212

از بس شدند زهره جبینان نهان به خاکگردون نشست تا کمر کهکشان به خاک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5220

زلف تو نفس در جگر باد کند مشکآهوی تو خون در دل صیاد کند مشک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5222

جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگآب، جوهر می شود درتیغ و در آیینه زنگ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5224

می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگمن بتی دارم که هر دم می تراشد دل ز سنگ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5251

قدم برون منه از آستان خانه دلکه نقد هر دو جهان است خزانه دل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5266

تا بدر شد ز دیده نهان شد هلال گلطی شد به یک دو هفته کمال و زوال گل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5272

ز خلوت برنمی‌آیی چه حاصلبه چشم تر نمی‌آیی چه حاصل

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5287

Bircə köynək olmuşam mən yenə də yardan uzaq,İndi gör mən hardayam, eh, düşmüşəm hardan uzaq?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5360

غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدمسنگ بر آیینه اقبال اسکندر زدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5386

سیر چشم فقرم از تحصیل دنیا فارغمابر سیرابم ز روی تلخ دریا فارغم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5390

عافیت زان غمزه خونخوار می‌خواهد دلمآب رحم از تیغ بی‌زنهار می‌خواهد دلم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5412

دعوی گردن فرازی با اسیری چون کنمدر صف آزاد مردان این دلیری چون کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5434

ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایمچون گهر در خلوت روشندلی بنشسته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5449

چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایمخانه خود از شراب لعل رنگین کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5455

گرچه ما سر پیش از جوش ثمر افکنده ایمهمچنان از حس سعی باغبان شرمنده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5466

ما ز حیرت در حریم وصل هجران می کشیمدلو خود خالی برون از چاه کنعان می کشیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5474

عشق کو تا همچو گل با خون خود بازی کنیمجمله تن ناخن شویم و سینه پردازی کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5478

دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویمکعبه مقصد کجا و ما کجاها می رویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5490

زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچمکه من چون تاب می خواهم بر آن موی میان پیچم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5493

به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردمدعای طاق ابرویت به محراب دگر بردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5514

نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودممآل خویش می دیدم اگر بیدار می بودم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5524

ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارمکه یاد سر کند دستی که با او در کمر دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5543

اگر چه چون دعا از دست خود یک کف زمین دارمز محتاجان به گرد خویش چندین خوشه چین دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5545

به دست بسته دستی در سخاوت چون سبو دارمکه چندین جام خالی را زاحسان سرخ رو دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5569

دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آراممنگین را در فلاخن می نهد بیتابی نامم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5582

ز پستی بر فلک از پاکی گوهر شود شبنمز چشم پاک با خورشید هم بستر شود شبنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5587

ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینمگلی کز یار باید چیدن از اغیار می چینم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5601

من که از وسعت مشرب به فلک ساخته‌امپیش خوی تو مکرر سپر انداخته‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5602

به نظربازی از آن تنگ شکر ساخته‌امبه همین رشته ز دریای گهر ساخته‌ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5621

دست در دامن رنگین بهاری نزدمناخنی بر دل گلزار چو خاری نزدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq