Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از بس شدند زهره جبینان نهان به خاکگردون نشست تا کمر کهکشان به خاک
Qəzəl 5220زلف تو نفس در جگر باد کند مشکآهوی تو خون در دل صیاد کند مشک
Qəzəl 5222جلوه های مختلف دارد شراب لاله رنگآب، جوهر می شود درتیغ و در آیینه زنگ
Qəzəl 5224می کند بتگر اگر بت زمان حاصل ز سنگمن بتی دارم که هر دم می تراشد دل ز سنگ
Qəzəl 5251قدم برون منه از آستان خانه دلکه نقد هر دو جهان است خزانه دل
Qəzəl 5266تا بدر شد ز دیده نهان شد هلال گلطی شد به یک دو هفته کمال و زوال گل
Qəzəl 5272ز خلوت برنمیآیی چه حاصلبه چشم تر نمیآیی چه حاصل
Qəzəl 5287Bircə köynək olmuşam mən yenə də yardan uzaq,İndi gör mən hardayam, eh, düşmüşəm hardan uzaq?
Qəzəl 5360غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدمسنگ بر آیینه اقبال اسکندر زدم
Qəzəl 5386سیر چشم فقرم از تحصیل دنیا فارغمابر سیرابم ز روی تلخ دریا فارغم
Qəzəl 5390عافیت زان غمزه خونخوار میخواهد دلمآب رحم از تیغ بیزنهار میخواهد دلم
Qəzəl 5412دعوی گردن فرازی با اسیری چون کنمدر صف آزاد مردان این دلیری چون کنم
Qəzəl 5434ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایمچون گهر در خلوت روشندلی بنشسته ایم
Qəzəl 5449چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایمخانه خود از شراب لعل رنگین کرده ایم
Qəzəl 5455گرچه ما سر پیش از جوش ثمر افکنده ایمهمچنان از حس سعی باغبان شرمنده ایم
Qəzəl 5466ما ز حیرت در حریم وصل هجران می کشیمدلو خود خالی برون از چاه کنعان می کشیم
Qəzəl 5474عشق کو تا همچو گل با خون خود بازی کنیمجمله تن ناخن شویم و سینه پردازی کنیم
Qəzəl 5478دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویمکعبه مقصد کجا و ما کجاها می رویم
Qəzəl 5490زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچمکه من چون تاب می خواهم بر آن موی میان پیچم
Qəzəl 5493به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردمدعای طاق ابرویت به محراب دگر بردم
Qəzəl 5514نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودممآل خویش می دیدم اگر بیدار می بودم
Qəzəl 5524ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارمکه یاد سر کند دستی که با او در کمر دارم
Qəzəl 5543اگر چه چون دعا از دست خود یک کف زمین دارمز محتاجان به گرد خویش چندین خوشه چین دارم
Qəzəl 5545به دست بسته دستی در سخاوت چون سبو دارمکه چندین جام خالی را زاحسان سرخ رو دارم
Qəzəl 5569دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آراممنگین را در فلاخن می نهد بیتابی نامم
Qəzəl 5582ز پستی بر فلک از پاکی گوهر شود شبنمز چشم پاک با خورشید هم بستر شود شبنم
Qəzəl 5587ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینمگلی کز یار باید چیدن از اغیار می چینم
Qəzəl 5601من که از وسعت مشرب به فلک ساختهامپیش خوی تو مکرر سپر انداختهام
Qəzəl 5602به نظربازی از آن تنگ شکر ساختهامبه همین رشته ز دریای گهر ساختهام
Qəzəl 5621دست در دامن رنگین بهاری نزدمناخنی بر دل گلزار چو خاری نزدم