Qəzəl 5821

چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟روشندلی کجاست به جان گفتگو کنم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5828

می می کشند لاله عذاران ز روی هممستند بی شراب ز جام و سبوی هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5846

هر چند همچو ذره محقر فتاده ایمبا آفتاب عشق برابر فتاده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5894

بی آبرو حیات ابد زهر قاتل استما آبرو به چشمه حیوان نمی دهیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5927

از ناله نی راز دل عشق شنیدیمزین کوچه به سر منزل مقصود رسیدیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5955

چین ز جبین در مقام جنگ گشایمهمچو فلاخن بغل به سنگ گشایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5981

مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنانسنگ خارا لعل شد در صلب کان ما همچنان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6033

باده بی لعل لب دلبر نمی باید زدنغوطه در دریای بی گوهر نمی باید زدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6051

عمر اگر باشد ز قید تن رها خواهم شدنبی گره چون موجه آب بقا خواهم شدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6094

دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6116

نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان مناز پشیمانی دل خود می خورد مهمان من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6119

پیش خونم شعله آتش سپر انداخته استتیغ شاخ زعفران گردد ز رنگ خون من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6156

عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6165

Naz ilə yar yeriyəndə o çinar qaməti gör,Yaxşı bax, sən bu təbiət yaradan nəməti gör.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6171

چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببینتیزی شمشیر بنگر، غفلت آهو ببین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6196

عنان مصلحت در عشق می باید رها کردنندارد حاصلی در بحر بی ساحل شنا کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6202

ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردنبه چاکی ینه را صحرای محشر می توان کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6294

ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرونچون گل از دست تو بی خواست زر آید بیرون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6314

سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتنبود به گوش گران حرف بی صدا گفتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6315

به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6324

خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6334

شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6342

به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخربه جز سیاهی دل موی را خضاب مکن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6364

چند ای دل غمین به مداران گریستن؟عیب است قطره قطره ز دریا گریستن

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6397

دل می برد ز قند مکرر کلام مننی می کند به ناخن شکر کلام من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6403

شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6409

هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟دلهای باصفا شنود بوی پیرهن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6416

صاف است به گردون دل بی کینه مستانزنگار نگیرد به خود آیینه مستان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6434

اشکی که از ندامت ریزند باده خوارانشیرازه نشاط است چون رشته های باران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6435

دارد متاع یوسف در هر گذر صفاهانامروز خوش قماشی ختم است بر صفاهان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq