Qəzəl 5659

تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینمشد قفس چوب نبات از سخن شیرینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5662

برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهمیک گل بوسه از آن کنج دهن می خواهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5663

ما به ناسازی ابنای زمان ساخته ایموسعت حوصله را مهر دهان ساخته ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5665

نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایمهمه جا رقص کنان همچو شرار آمده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5691

آنقدر عقل نداریم که فرزانه شویمآنقدر شور نداریم که دیوانه شویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5701

به توبه راهنمون گشت باده نابمکمند دولت بیدار شد رگ خوابم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5708

ز ناروایی خود این چنین که خوار شدمبه حیرتم که چسان خرج روزگار شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5711

جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدمعبیر پیرهن از گرد کاروان دیدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5721

چو خامه معنی نازک در آستین دارمچرا ز سرزنش تیغ دل غمین دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5729

ز بیم هجر شب وصل یار می لرزممیان بحر ز بیم کنار می لرزم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5759

به هر که باده دهد یار، من خراب شومنگاه گرم به هر کس کند کباب شوم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5768

به اشک درد دل خود نوشته سر دادیمخط نجات به مرغان نامه بر دادیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5785

رنگین شده است بس که ز خونین ترانه‌اممرغان غلط کنند به گل آشیانه‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5821

چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟روشندلی کجاست به جان گفتگو کنم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5828

می می کشند لاله عذاران ز روی هممستند بی شراب ز جام و سبوی هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5846

هر چند همچو ذره محقر فتاده ایمبا آفتاب عشق برابر فتاده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5894

بی آبرو حیات ابد زهر قاتل استما آبرو به چشمه حیوان نمی دهیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5927

از ناله نی راز دل عشق شنیدیمزین کوچه به سر منزل مقصود رسیدیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5955

چین ز جبین در مقام جنگ گشایمهمچو فلاخن بغل به سنگ گشایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5981

مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنانسنگ خارا لعل شد در صلب کان ما همچنان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6033

باده بی لعل لب دلبر نمی باید زدنغوطه در دریای بی گوهر نمی باید زدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6051

عمر اگر باشد ز قید تن رها خواهم شدنبی گره چون موجه آب بقا خواهم شدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6094

دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6116

نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان مناز پشیمانی دل خود می خورد مهمان من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6119

پیش خونم شعله آتش سپر انداخته استتیغ شاخ زعفران گردد ز رنگ خون من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6156

عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6165

Naz ilə yar yeriyəndə o çinar qaməti gör,Yaxşı bax, sən bu təbiət yaradan nəməti gör.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6171

چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببینتیزی شمشیر بنگر، غفلت آهو ببین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6196

عنان مصلحت در عشق می باید رها کردنندارد حاصلی در بحر بی ساحل شنا کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6202

ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردنبه چاکی ینه را صحرای محشر می توان کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq