Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
اهل دل رایاری دوران نمی آید به کارتیغ را همواری سوهان نمی آید به کار
Qəzəl 4582از فروغ لاله آتش زیر پا دارد بهارچون گل رعنا خزان را در قفا دارد بهار
Qəzəl 4583از دل پرخون بلبل کی خبر دارد بهار؟هر طرف چون لاله صد خونین جگر دارد بهار
Qəzəl 4595ترک من کزپسته اش بی خواست می ریزد شکرچشم تنگی دارد از بادام کوهی تلختر
Qəzəl 4596بوسهای در کار من کن زان لب همچون شکرتا به چشم شاه، شیرین باشی ای صوفی پسر
Qəzəl 4629داده ام دل را به دست دشمن دین دگربسته ام عهد مودت با نو آیین دگر
Qəzəl 4668ای رخت شسته تر از دامن مهتاب بهارچشم مخمور تو گیرنده تر از خواب بهار
Qəzəl 4679چند روزی چو قلم سربه ته انداخته گیرورقی چند به بازیچه سیه ساخته گیر
Qəzəl 4715سنجیدگی ز هیچ سبکسر طمع مداراز بادبان گرانی لنگر طمع مدار
Qəzəl 4719بیرون میا ز گوشه میخانه در بهارلب بر مدار از لب پیمانه دربهار
Qəzəl 4735برق سبک عنان نرسد در شتاب عمرزنهار دل مبند به مد شهاب عمر
Qəzəl 4748اینطرفه که گنجایش غم می شود افزونهرچند شود سینه من تنگ فضاتر
Qəzəl 4757جوشن داودی قلمرو تدبیرنقش بر آب است پیش ناوک تقدیر
Qəzəl 4783هیچ جا از خوشی آثار نمانده است امروزخیر در خانه خمار نمانده است امروز
Qəzəl 4796Zahid ki aşiqlərə verə bilməz nəsihət,Bayquşu kim görübdür, gülə etsin məhəbbət.
Qəzəl 4893Yoxsulun eyninə gəlməz qocalıq dərdi, inan,Dərd odur ki, diş ola, amma çörək tapmayasan.
Qəzəl 4899Gah onu cübbədə, gah mən kəfəndə axtarıram,O girib qəlbimə, mən pirəhəndə axtarıram.
Qəzəl 4916جوهر ذاتی نمی خواهد ز کس اکسیر خویشگوهر از گرد یتیمی می کند تعمیر خویش
Qəzəl 4939چه می پرسی ز احوال شرار ما و پروازشکه در یک نقطه طی شد جلوه انجام و آغازش
Qəzəl 4972عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارشنفس صبح قیامت دمد از منقارش
Qəzəl 4975خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرشمژه راسبزه خوابیده کند تقریرش
Qəzəl 4999Tikanlı çöldə görünmə, nə də pərişan ol,Nə nəfsə boynunu əy sən, nə sonra peşman ol.
Qəzəl 5025مده ز دست چو گل دربهار ساغر عیشکه از شکوفه بود در گذار، اختر عیش
Qəzəl 5043در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باشدر پیش زنگی آینه زنگ دیده باش
Qəzəl 5060ازآب بازی مژه اشکبار خویشکردیم همچو دامن صحرا کنار خویش
Qəzəl 5081شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالش
Qəzəl 5100بس که زند موج نور سرو روانشهاله ماه است طوق فاختگانش
Qəzəl 5192در دل خلد چو تیر قضا هر ادای خلقرحم است بر کسی که شود آشنای خلق
Qəzəl 5198میتوان با تازهرویان شد قرین از چشم پاکدر گلستان است شبنم خوشنشین از چشم پاک
Qəzəl 5206زخم ما را بستر آرام باشد از نمکسرمه خواب کباب خام باشد از نمک