Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
یوسف من از زلیخا مشربان دامن بکشسر به کنعان حیا چون بوی پیراهن بکش
Pərakəndə şeir 475کاکل او درهم است از شورش سودای خویشاز پریشانی ندارد زلف او پروای خویش
Pərakəndə şeir 478آه کان سرو گل اندام ز رعنایی هاجامه را فاخته ای کرده که نشناسندش
Pərakəndə şeir 481به گوشه قفس از آشیانه قانع باشنه ای حریف میان، با کرانه قانع باش
Qəzəl 480مستی و بی خبری رتبه عام است اینجاابجد تازه سوادان خط جام است اینجا
Qəzəl 484نیست در دیده ما منزلتی دنیا راما نبینیم کسی را که نبیند ما را
Qəzəl 485Nə qədər sövq edəcək arzu bu meydana bizi?Hərzə bir it kimidir, sövq edir hər yana bizi.
Pərakəndə şeir 489زلفت ز کجا و ز کجا سلسله مشکیک تار ز زلف تو و صد قافله مشک
Pərakəndə şeir 490بازآ که بی تو رنگ نیاید به روی گلدر جیب غنچه زنگ برآورد بوی گل
Qəzəl 489چه غم از کشتن عشاق فگارست ترا؟که می بی غمی از خون شکارست ترا
Qəzəl 499گل ازان زود به بازار رساند خود راکه به آن گوشه دستار رساند خود را
Pərakəndə şeir 503(تا به چند از گریه آزار دل جیحون دهم؟از دعای بی اثر دردسر گردون دهم)
Pərakəndə şeir 505ما به زور اشک، موج از روی جیحون می بریمچین جوهر از جبین تیغ بیرون می بریم
Pərakəndə şeir 507ز کویت رفتم و الماس طاقت بر جگر بستمتو با اغیار خوش بنشین که من بار سفر بستم
Pərakəndə şeir 516جذبه ای کو که ازین نشأه به پرواز آیم؟سبک از پله انجام به آغاز آیم
Qəzəl 520Kuzətək meyxanadan özgə yerim yoxdu mənim.Hopmuşam torpağa, heç bir səfərim yoxdu mənim.
Pərakəndə şeir 522ستم به خویش ز کوتاهی زبان کردیمبه هر چه شکر نکردیم، یاد آن کردیم
Pərakəndə şeir 523برون ز شیشه افلاک همچو رنگ زدیمبه عالمی که در او رنگ نیست چنگ زدیم
Pərakəndə şeir 524کمند زلف ترا چون به خویش رام کنیم؟به راه دام تو در خاک چند دام کنیم؟
Pərakəndə şeir 527صد خنده واکشم ز تو تا ترک جان کنمدر خون صد بهار روم تا خزان کنم
Qəzəl 528سبک از عقل به یک رطل گران کرد مراصحبت پیر خرابات جوان کرد مرا
Pərakəndə şeir 539گرم نصیحت دل دیوانه خودیمسنگیم و در کمینگه پیمانه خودیم
Pərakəndə şeir 540چون گل پی رنگینی دستار نباشمچون آب روان تشنه رفتار نباشم
Pərakəndə şeir 548درگذشت از خاکساری دشمن از آزار منشد حصار عافیت کوتاهی دیوار من
Pərakəndə şeir 549از نصیحت دم مزن با خاطر افگار منکز دوای تلخ بدخوتر شود بیمار من
Qəzəl 548گل به صد دیده شبنم نگران است او رالاله از جمله خونین جگران است او را
Qəzəl 549Qəmi başdan aşanın olmaz ölümdən həzəri,Qurumuş bir çəmənə ildırımın yox xətəri.
Pərakəndə şeir 551نیست غیری در حریم دیده نمناک مننام لیلی نقش می بندد ز اشک پاک من
Pərakəndə şeir 557به تنهایی گل از وصل گلستان می توان چیدنکه بی شرمی است گل در پیش چشم باغبان چیدن
Pərakəndə şeir 561راز عشق از دل بی تاب نیاید بیرونگل از آتش، شکر از آب نیاید بیرون