Seyid Əzim Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ancaq o məhin zülfü nə iyman alır əldən,Ahu baxışı, qarə gözü can alır əldən.
Badi-səba şüküftə edər gərçi gülləriBadi-səba şüküftə edər gərçi gülləri,Həmmam camədən çıxarır bu gözəlləri.
Yanımda eyləməyin eyb o mahi-tabanıYanımda eyləməyin eyb o mahi-tabanı,Könül sevən gözəlin olmaz eybü nöqsanı.
Ta könül seydinə səyyad o gözü qaş olduTa könül seydinə səyyad o gözü qaş oldu,Aləmə razi-nihanım dağılıb faş oldu.
Nolurdu bəzmdə, ya rəb, mənim də yarım olaydıNolurdu bəzmdə, ya rəb, mənim də yarım olaydı,Alıb piyalə ələ yar meygüsarım olaydı.
Hər aşiqi-dilsuxtə bir meyldə qaldıHər aşiqi-dilsuxtə bir meyldə qaldı,Məcnuni-siyəhbəxt qəmi-Leylidə qaldı.
Əngurdə mey şirəsi, ey əhli-səfa!Əngurdə mey şirəsi, ey əhli-səfa!Yerlə gög arasında qılıb nəşvü nüma;
Dərbənd həsarı Səddi-İskəndərdirDərbənd həsarı Səddi-İskəndərdir,Hər bir daşı mərmərdən onun behtərdir.
Şirvan ki, səfadə min Sifahanə dəgərŞirvan ki, səfadə min Sifahanə dəgər,Hər bir daşı yüz ləli-Bədəxşanə dəgər.
Təbrizdə təbdən cigərim qan olduTəbrizdə təbdən cigərim qan oldu,Yandı bədənim atəşi-suzan oldu,
Dedim: qoy kuyüvün bir mən olum, ey məh, nigəhbanıDedim: qoy kuyüvün bir mən olum, ey məh, nigəhbanı,Dedi: bir bülbülə vermək olurmu bir gülüstanı,
Seyyid, ötəndə guşeyi-çeşmilə baxdı yarSeyyid, ötəndə guşeyi-çeşmilə baxdı yar,Ol etdigi qəzəbləri həm eyni-naz imiş.
Səni hüsn ilə binəzir görübSəni hüsn ilə binəzir görüb,“Vəhdə hu la şərikə-la” dedilər.
Abbasını rədd edən sipahiAbbasını rədd edən sipahi,Yox eybi, çıxartsın altı şahi
“Beytüssəfayə”Ey dustlər, ol sərvi-xuraman sizin olsun,Canan sizin olsun.
Bir dostun məktubuna cavabƏssəlam, ey güli-gülzari-vəfa!Əssəlam, ey gühəri-bəhri-əta!
Hacı və molla əhvalatıVar idi Şahsevəndə bir hacı,Şahsevənlər təmam möhtaci.
Əlinin əshabələrlə zarafatıBir zaman Kufədən şəhi-dövranŞamə bir qasid eyləmişdi rəvan.
Bir ərəbin Müaviyəyə qonaq olmasıİbn-Süfyanə Şamdə bir şəbMehman oldu bir fəsih ərəb.
Həccac ilə dərvişin söhbətiBir duasi qəbul olan dərvişSaldı Bağdad şəhrinə təşviş.
Xeyir söyləməzin hekayəsiVardı bir xeyrsöyləməz nadan,Dilinə xeyr gəlməyib bir an.
Toxucunun hekayəsiVar idi İsfəhanda bir nəssac,Toxudu şahə bir gözəl dibac.
Tacirin axmaqlığıVardı bir mərdi-sahibi-rövnəq,Tacir idi və leyk çox əhməq.
Zənganlının vəqəsiMərdi-xoşrişi-şəhri-Zəngani,Yuxuda, yatdı, gördü şeytani.
İskəndərin vəqəsiSeyrə çıxmışdı bir gün İskəndər,Rast bir novcəvanə gəldi səhər.
Dilənçi və xəsisVar idi bir bəxili-sahibmal,Bir fəqir gəldi ondan etdi sual,
Oğrunun vəqəsiVardı bir düzdi-şəbrəvü əyyar,Eylədi bir oğurluq ol məkkar.
Misir şahzadələriMisr mülkündə var idi peydaİki şəhzadeyi-sütudə əda.
Molla və çoban əhvalatıBir çoban rast gəldi mollayə,Görcəyin düşdü özgə sövdayə.
Aslan və iki öküzBir çəragah içində iki öküzOtlayırlardı şad gecə-gündüz.