Var idi bir bəxili-sahibmal,Bir fəqir gəldi ondan etdi sual,Dedi ki, müstəhəqqəm, ey mövla,Mənə vəchi-kifaf eylə əta.Dedi: – Bir söz deyim, gər etsən əməlSənə ehsan olur “fəmən-yəməl”.Eyləsən gər mənim sözümü rəva,Edərəm hər nə xahiş etsən əta.Şad olub ol fəqirü bisərü pa,Dedi: – Etdim qəbul, ey ağa,O nə sözdür, onu bəyan eylə,Dürci-ləl aç, gühər fəşan eylə.Sözüvü vəhy tək hesab edərəm,Ta ki təhsilinə şitab edərəm.Dedi: – Ol söz budur, ey əhli-təəb,Hiç bir zad məndən etmə tələb.Bundan özgə muradın, ey sail,Hər nə müşgül ola olur hasil.Seyyida, olma sən vəbali-bəxil,Özünün vizri oldu mali-bəxil.Tutma göz dövlətü mənalından,Yemə loğma bəxil malından.Tələbi-teyyibati-təhsindir,

**“Əl xəbisati lil-xəbisin” dir.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri