Seyid Əzim Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Demə fəraq odunun duzəxə şəbahəti var,Behiştə duzəxin, ey bixirəd, nə nisbəti var?!
Vəsfi-ruyində bu rövşən qəzəl, ey mah, bu günVəsfi-ruyində bu rövşən qəzəl, ey mah, bu günYeri vardır yazıla səfheyi-əflak üzrə.
Hər günüm hicrində, şahim, bir qiyamət etmisənHər günüm hicrində, şahim, bir qiyamət etmisən,Bir bilirsənmi nələr ey sərvqamət etmisən?!
Yar hər namə ki, hər aşiqi-biyarə yazarYar hər namə ki, hər aşiqi-biyarə yazar,Yazsa bir lütfümü yüz yol genə təkrarə yazar.
Çəmən şahidləri kim, sərbəsər toprağə yatmışdıÇəmən şahidləri kim, sərbəsər toprağə yatmışdı,Qiyamətdir bu gün kim, baş çəkib torpaqdən yeksər?!
Çıxarmı xatirimdən buseyi-ləli-ləbi-cananÇıxarmı xatirimdən buseyi-ləli-ləbi-canan,Nəmək həqqin fəramuş eyləyənlər kamyab olmaz.
O məh yanında bir gün qisseyi-tufanı kəşf etdimO məh yanında bir gün qisseyi-tufanı kəşf etdimKi, şayəd vaqif olsun əşki-çeşmim macərasından.
Hər zaman derlər ki, qıl bir tazə dilbər arizuHər zaman derlər ki, qıl bir tazə dilbər arizu,Padşalıq etmişəm ki, pasibanlıq bilməzəm.
Fariqimdən degiləm şad, vəli əğyarınFariqimdən degiləm şad, vəli əğyarınBağrı qan olmaq üçün gül təki xəndan oluram.
Yağmurdən eyləyən fərarıYağmurdən eyləyən fərarı,Axır doluya düşər güzarı.
Rəqibim rəşk edər kim, Seyyidə dilbər cəfa qılmazRəqibim rəşk edər kim, Seyyidə dilbər cəfa qılmaz,Haçan mən xatiri-dildarə düşdum kim, cəfa qılsın?
Təəccübdür ki, Məcnun qaldı zində Hicri-LeyladəTəəccübdür ki, Məcnun qaldı zində Hicri-Leyladə,Məgər ol vəqt hicranın yox imiş beylə təsiri?
Dedilər dün o şəkərləb mənə düşnam veribDedilər dün o şəkərləb mənə düşnam verib,Məndə ol bəxtü səadət hanı, böhtandır bu.
Könül tapmazdı yol ləli-ləbindən kamə yetməkçünKönül tapmazdı yol ləli-ləbindən kamə yetməkçün,Bihəmdilləh ki, gəldi səbz xəttin Xızri-rah oldu.
Bixudi-zahirpərəst zahirimə bənd olubBixudi-zahirpərəst zahirimə bənd olub,Çıxmadı başı onun, heyf içimdən mənim;
Biz iki şairik, fələk, axırBiz iki şairik, fələk, axırBizi hər xasiyətdə tovəm qıl.
Ey xoş ol günlər ki, bəzmimdə nigarım var idiEy xoş ol günlər ki, bəzmimdə nigarım var idi,Zövqi-didarilə könlümdə qərarım var idi,
Dünyadə cəfasız bizə bir yar tapılmazDünyadə cəfasız bizə bir yar tapılmaz,Dildar tapılmaz.
Dillərin müxtəlifliyinin səbəbiCəfər, ey gəştiyi-ümidə nicat!Ey ləbin nəşəbəxşi-abi-həyat!
Şahın mülazimi ilə zarafatıQıldı bir padşah əzmi-şikar,İsti oldu o gün həva büsyar.
Hədis (Olsa mehmanın, ey pəsər, kafər)Olsa mehmanın, ey pəsər, kafər,Ona ikram eylə, cani-pədər.
İsgəndərin vəqəsiNəql edirlər ki, bir gün İsgəndərEylədi bir xərabə sarı güzər.
Bir “qare” ilə şagirdlərin əhvalatıMisrdə bir yeganeyi-dövranMənə bu macəranı qıldı bəyan.
Məktublardan sətirlərGünü gündən zəlilü xar oluruq,Möhnətü qüssəyə düçar oluruq.
Həzrəti-İsanın qissəsiBir gün, ey ruhi-həzrəti-İsa,Kəlmeyi-həq, o nuri-paki-xuda
Səncan şahının yuxusuYuxuda gördü şahi-Səncani –Ki, tökülmüş təmam dəndani.
Oğluma xitab (Cəfər, ey sadəlövhü pakzəmir)Cəfər, ey sadəlövhü pakzəmir,Bil ki, vardır zənanda çox təzvir.
Sadəlövh bərməkinin əhvalatıBir nəfər şəxsi-sadeyi-BərməkŞəhrdən gəldi aldı bir eşşək.
Bir axmağın hekayəsiVar idi Baxərəzdə bir əhməq,Vəh, nə əhməq ki, əbləhi-mütləq.
ÖyüdEy oğul, bil ki, adəmi-bikar,Xüşk olan bir odundu, layiqi-nar.