Seyid Əzim Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey badi-səba, kuyinə yarın güzər et,Bir qeyr kəs olmasın yanında, nəzər et,
Qurbanın olum, ey büti-şirinhərəkatQurbanın olum, ey büti-şirinhərəkat,Hər acı sözündür mənə bir qəndü nəbat,
Verdi mənə ol yari-vəfadar qədəhVerdi mənə ol yari-vəfadar qədəh,Sərməst idim, etdi məni huşyar qədəh,
Əl tutmadı bir kimsə dəmi-üsrü hərəcƏl tutmadı bir kimsə dəmi-üsrü hərəc,Nə ali-bəni-Əsəd, nə qövmi-Xəzrəc.
Eşq oduna yanmağı pərvanədən ögrəndimEşq oduna yanmağı pərvanədən ögrəndim,Zəncirə tutulmağı divanədən ögrəndim.
Bir gecə hicran cəzasıyçün əgər məhşər günüBir gecə hicran cəzasıyçün əgər məhşər günüAlmaram ərz etsələr yüz hurü qılmani mənə.
Qeyrlər meyl etməgindən yarə bihal olmuşamQeyrlər meyl etməgindən yarə bihal olmuşam,Bəs nolur halım mənim ol meyli-əğyar eyləsə.
Əla, ey tiri-dilbər kim, könüldə mihmanımsanƏla, ey tiri-dilbər kim, könüldə mihmanımsan,Əgər can çıxmasaydı cismdən, derdim ki, canımsan.
Ölmə eşəgim, sabah olur yazÖlmə eşəgim, sabah olur yaz,Yonca bitibən işin olur saz.
İntiqam ilə könül gərçi olur şad, vəliİntiqam ilə könül gərçi olur şad, vəliDəmi-qüdrətdə füzundur fərəhü zövqü səfa.
Qardə gər acından olsa həlakQardə gər acından olsa həlak,Yeməz it artığın zəmanədə şir.
Ey arizi əhli-nəzərə Kəbeyi-ülyaEy arizi əhli-nəzərə Kəbeyi-ülya,Kəbə sənə şeyda.
HədisBu hədisi cənab peyğəmbərVerdi əshabi-cannisarə xəbər:
Peyğəmbərin Əli ilə zarafatıBir gecə Yəsrib içrə ali-əbaBir təbəqdə yeyirdilər xurma.
Bir ərəbin Müaviyəyə qonaq olmasıİbn-Süfyanə Şamdə bir şəbMehman oldu bir fəsih ərəb.
Həccacın seyidləri qırmasıNecə ki, Yusif-ibn HəccacıNəql edirlər o sahibi-tacı,
Həccac ilə dərvişin söhbətiBir duasi qəbul olan dərvişSaldı Bağdad şəhrinə təşviş.
İsgəndər dövründə iki həkimVardı İsgəndər əsri iki həkim,Mülki-yunanda, vacibüt-təkrim.
İsgəndərin vəqəsiSeyrə çıxmışdı bir gün İsgəndər,Rast bir novcəvanə gəldi səhər.
Nuşirəvanın ova getməsiNəql edirlər ki, şahi-NuşirvanOldu bir türfə seydgahə rəvan.
İsgəndərin vəsiyyətiDəmi-nəzi-rəvanda İsgəndərEylədi bir vəsiyyət ol sərvər-
Məktəbli ilə müəllimin əhvalatıBir uşaq incimişdi məktəbdən,Dedi: – Ey xaliqi-zəminü zəmən,
Mir Cəfərə xitabCəfər, ey qönçeyi-gülüstanım!Ey mənim bülbüli-xoşəlhanım!
Xeyir söyləməzin hekayəsiVardı bir xeyrsöyləməz nadan,Dilinə xeyr gəlməyib bir an.
Toxucunun hekayəsiVar idi İsfəhanda bir nəssac,Toxudu şahə bir gözəl dibac.
OğlumaCəfər, ey qönçeyi-gülüstanım!Ey mənim bülbüli-xoş elhanım!
Çoban əhvalatı (Nagahan şəhrə gəldi bir çoban)Nagahan şəhrə gəldi bir çoban,Gəzdi bazari haimü heyran.
Şeyxül-islam Molla ƏhmədəMəsnəviŞeyxül-islam, ey həya kani-
Oğluma nəsihət (Cəfər, ey sərvi-sərfərazi-pədər)Cəfər, ey sərvi-sərfərazi-pədər,Məhrəmi-sirri-eşqi-razi-pədər.
Eşşəyini itirmiş kişiÖz ulağın itirdi bir nadan,Qaldı səhrada haimü heyran.