Xaqani Şirvani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Xaqani nə etsin, çəkməsin dərd, qəm?Onun ələminə vaqifdir aləm.
Rübai 102Fələk bu taleyi düzəltsə əgər,İtən ürəyimdən gətirsə xəbər.
Rübai 109Bir bax, necə bu rafizilər şeytandır,Gör bir necə bidin, necə bimandır.
Rübai 125Alçaq adamlarla doludur cahan,Mümkünmü yaransın müqəddəs insan?
Rübai 131Ömrümün bağında becərildi qəm,Qalmadı nə sərvim, nə də ki, laləm.
Rübai 144Dün gecə ləbini dişlədim, canan,Ondan isitməyə düşdü bu gün can.
Rübai 154Aşiqin siması saralmalıdır,Arabir üzünü tər almalıdır.
Rübai 159Gecənin zülmətin qovmuşdur səhər,Tez ol, dur, şərab ver, sevimli dilbər!
Rübai 172Odlara salma bu yazıq bədəni,Həyamı aparıb, xar etmə məni.
Rübai 175Ey hüsnü şəhərdə şöhrətli canan,Min aşiq vəslini arzular hər an.
Rübai 190Buğdayı sifətin behiştə bənzər,Aşiqlər Adəmtək dövrəndə gəzər.
Rübai 195Qaç paxıl, yalançı adamlardan sən,Qaç südə su qatan hər hiyləgərdən.
Rübai 218Biz ki,mədrəsədə qələt dərs aldıq,Mənaya çatmayıb, ləfzdə qaldıq.
Rübai 223Ay üzlüm, gəmidə qorxu çəkən mən,Gəmitək çalxanıb, titrəyir bədən.
Rübai 229Günahım olmadan üzr istədim mən,Yüz dəfə əfvimi dilədim səndən.
Rübai 232Sənin məclisindən qalmışam kənar,Mey kimi qanıma qərq olmuşam, yar!
Rübai 236Günəşsən, mən səni sevən nilufər,Canım göz yaşımda qərq olub yeksər.
Rübai 238از حلقهٔ زلف تو سر افکندهترموز جرعهٔ جام پراکندهترم
Rübai 240Sən, ey vəfasızım, sən, ey qan tökən,Bilirsən: qəmxaram sənə əzəldən.
Rübai 256Xaqani, tükənməz zülmü fələyin,Gör, necə olmuşdur əhvalın sənin:
Rübai 264Eşitdək - şirləri yıxan ceyranım,Yas tutmuş, qalmadı canda tavanım.
Rübai 269Məclis al şərabla tez işıqlanar,Badəylə göz gülər, üz işıqlanar.
Rübai 279Xaqani, bu bəla yurdunu at, get,Bu qəm ocağını söndürüb, şad get.
Rübai 307Ürəyim yüz para olmuş qəmindən,Şadlığa, fərəhə həsrət qaldım mən.
Rübai 313Xaqani, hümmətlə yaşasan əgər,Olmazsan mənsəbə, qızıla nökər.
Rübai 340Hey tənə vurursan mənə, a dilbər,Canıma əqrəbtək sancırsan nəştər.
Rübai 349Gözəlsən, gözəllik mülkünə soltan,Camalın qoymuşdur aləmi heyran.
Qitə 9خواجه یک هفته اضطرابی داشتدو شش افتاد چرخ ازرق را
Qitə 15Soruşdun ki, ürəyində rəğbət yoxdur şahlara?Bəli, yoxdur sultanlara rəğbətim zərrə qədər.
Qitə 27Yalandır, deyirlər Yəmən daşında,Günəşin şüası ləl etdi peyda.