Üzünü surəti-rəhman oxurlar,Xətini sünbüli-reyhan oxurlar.

Əliftək cövhəri-yekta boyundur,Dodağın çeşmeyi-heyvan oxurlar.

Boyun Tuba dedilər əhli-mə’ni,Belin incə, ləbin mərcan oxurlar.

Əzəldən çün üzündür Misri-came,Üzünü sərbəsər Qur’an oxurlar.

Üzün bağında bülbül, tuti, qumruHəzaran suz ilə dastan oxurlar.

Üzün nuruna hər kim oldu münkir,Ana lə’nət, adın şeytan oxurlar.

Bu gün çün hüsnünüzü yad edənlər,Üzün şəmsü məhi-taban oxurlar.

Nə hikmətdir, əya, ey hüsnü ziba,Səni aləmlərə sultan oxurlar?

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Fəda qıl canını sən, ey NəsimiKi, canı yar üçün qurban oxurlar.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq