Özünün yasında o tar çalırdı,qatarından qalan “Qatar” çalırdı.Biz də o qatarın “sərnişinləri”Rəhmət oxuyurduq, əhsən – deyirdik,Dünyada qalırdı dünya əsəri,dünyadan gedənə sağsan, – deyirdik.

Ağır məclisini yola verirdi,tabut ortadaydı, yanında tarı.Zəmanə sərt əsən yelə verirdi,Zəmanəyə şöhrət bir sənətkarı.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale