Ey əhdimizə ən uca ünvan,Neçin bizə sən xilaf çıxırsan?

Zəmzəm bulağım, yanıb kül olduq,Bir damla da qıymadın suyundan.

Ayrılma bu gün... axır ki, bir günOnsuz da gəlir zəruri hicran.

Vəslin ki sonu fəğandı daim,Kaş olmaya heç bu əhdü-peyman.

Yüz sərvətinin birin də qıymaz,Qıymaz gözəlim, vəfa umur can.

Bir gün canıma gərək qıyam ki,Qəbrim qızına sənin ahından.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Heç vaxt dönəməz Nizami səndən,Bezməz bu qədər əzablarından.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hicran