Sirlər xəzinəsi, fəsil 39
Məsnəvi nədir?
Məsnəvi: hər beyti öz qafiyəsi ilə gələn uzun nəzm, adətən dastan və ya hekayə.
پای مسیحا که جهان مینَبَشتبر سر بازارچهای میگذشت
Bir gün yoldan keçərkən dünyanı gəzən İsa,Bir bazarın başında dayandı birdən İsa,
گرگسگی بر گذر افتاده دیدیوسفش از چه بهدر افتاده دید
Gördü ki, yol ağzına düşüb qurd boyda köpək,Canı çoxdan çıxmışdır, ondan qalmış bir cəmdək.
بر سر آن جیفه گروهی نظاربر صفتِ کرکسِ مردارخوار
Leş yeyən quzğun kimi durub bir dəstə adam,Baxırdı bu cəmdəyə danışaraq biaram.
گفت یکی «وحشت این در دماغتیرگی آرد چو نفس در چراغ»
Biri dedi: „Baxanda itə qaralır dimaq,Necə ki, bir nəfəsdən qaralar, sönər çıraq“.
وان دگری گفت «نه بس حاصل استکوری چشم است و بلای دل است»
Biri dedi ki: „Buna baxsa bulanar ürək,Gözlərimiz kor olar bu tamaşadan, gerçək“.
هر کس ازآن پرده نوایی نمودبر سر آن جیفه جفایی نمود
İt haqqında söz açıb hərə bir hava çaldı,Cəmdəksə öz yerində toxunulmamış qaldı.
چون به سخن نوبتِ عیسی رسیدعیب رها کرد و به معنا رسید
Danışmağın növbəsi çatan zaman İsaya,İsa eybi buraxıb qüvvət verdi mə’naya,
گفت «ز نقشی که در ایوان اوستدُر به سپیدی نه چو دندان اوست»
İtin vücudundakı naxışı saydı bir-bir,Dedi ki: „Dürr bu itin dişi tək ağ deyildir“.
وان دو سه تن کرده ز بیم و امیدزان صدف سوخته دندان سپید
Bir neçə nəfərisə sardı ümid və təşviş,Ah, o yanmış sədəfə baxıb ağartdılar diş.
عیب کسان منگر و احسان خویشدیده فرو کن به گریبان خویش
Gözlərinin eybinə, öz ehsanına baxma,Gözlərini aşağı dikib bax öz yaxana.
آینه روزی که بگیری به دستخود شکن آن روز مشو خودپرست
Ancaq düşün əlinə güzgü alan zaman sən,Özünü sındır, olma öz-özünü bəyənən,
خویشتنآرای مشو چون بهارتا نکند در تو طمع روزگار
Özünə bahar kimi bəzək vurma bu qədər,Ta ki, ruzgar salmasın sənə tamahla nəzər.
جامهٔ عیبِ تو تنُک رشتهاندزان به تو نُه پرده فروهشتهاند
Eybini görməsinlər deyə göydə mələklərSəni o yüksəklikdən qovmuşlar bura qədər.
چیست درین حلقه انگشتریکان نبود طوق تو چون بنگری؟
Bu üzük halqasına diqqətlə nəzər yetirSənə boyun halqası olmayan, söylə, nədir?
گر نه سگی طوق ثریا مکشگر نه خری بار مسیحا مکش
İt deyilsənsə çəkmə Sürəyya tovqini sən,Məsiha yükü çəkmə, əgər eşşək deyilsən.
کیست فلک؟ پیرشده بیوهایچیست جهان؟ دود زده میوهای
Fələk nədir? Sadəcə dul bir arvad, dul qarı,Dünya nədir? Ağacın zaval vurmuş tək barı.
جملهٔ دنیا ز کهن تا به نوچون گذرنده است، نَیَرزد دو جو
Köhnə, təzə nə varsa gördüyümüz dünyada,Keçici olduğundan dəyməz bir arpaya da.
اَندُه دنیا مخور ای خواجه خیزور تو خوری بخش نظامی بریز
Ey xacə, qalx, dünyanın qəmini yemə artıq,Yeyərkən Nizaminin payını, gəl, ondan çıx.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/nizami-sirler-xezinesi-39
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Ey müğənni, çal bir könül nəğməsi,Titrətsin göyləri ərğənun səsi.
İqbalnamə, fəsil 10Müğənni, dayanma, sübh açılarkən,Püxtə bir mizrab vur o xam rudə sən.
İqbalnamə, fəsil 11Müğənni, yubanma, götür rudu sən,Dumanlar çulğayıb beynimi qəmdən.
İqbalnamə, fəsil 12Müğənni, gəl, qədim dövrü yada sal,Müğlartək müğani xoş bir hava çal!