Üzün müştaqiyəm, ey dust, nədən bir an görünməzsən?Sənə bəndə mənəm, söylə, kimin sultanı oldun sən?

O gözlər gül camalinlə ləbinçin şahidimdir, yar,Divan etsən özünsən bil, mənə həm şahid, həm düşmən.

O hüsnə ayinədən baxsan, inan ki, qısqanar könlüm,Onu pünhan tut, ey canan, amandır, yad nəzərlərdən.

Nə ənbərdir o zülfün ki, səbadən gizlidir sirri,Onu tutduqca sən pünhan səba görmək dilər hərdəm.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Sənin ki, asitanından həyat adlı sular çağlar,Sulansın keçdiyin yollar, gül açsın gül qədəmlərdən.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq