Cami-Cəm, fəsil 7
Məsnəvi nədir?
Məsnəvi: hər beyti öz qafiyəsi ilə gələn uzun nəzm, adətən dastan və ya hekayə.
ویحک! ای قبهٔ زمرد رنگکه ز جانم همی زدایی زنگ
کارگاه تر از کونی توکس نداند که: از چو لونی تو؟
بودنیها ز تست و آیینهابه تو گویی حوالتست این ها
بادهای گر نخوردهای ز کجاست؟که چو فرزین همی روی چپ و راست
در تو این گردش چنین دایمهم ز شوقیست، تا شدی قایم
مینماید که نطق و جانت هستروشی داری و روانت هست
گر چه دانا به عمر پیرت گفترو، که از صد گلت یکی نشکفت
در چه کاری که خود درنگت نیست؟یا چه چیزی که هیچ رنگت نیست؟
دیده آب معلقت خواندوهم دریای زیبقت خواند
هم به دشت تو گاو در غلههم به کوه تو گرگ در گله
فارغ از فقر و احتشامی تودور از انبوه و ازدحامی تو
تو و آن اختران چون ژالهباغ پر میوه، دشت پر لاله
جوهرت را عرض زمین و زمانروشت را غرض همین و همان
چار عنصر ز گردشت زادهتیره و روشن و نر و ماده
تنت از خرق و التیام برینفست از شهوت خصام عری
گشته مبنی دوام انجم تواعتدال مزاج پنجم تو
رخ در آسودگی نداری هیچخبر از آسودگی نداری هیچ
میکنی در جهان اثر بیخواستخواهش خود به کس نگویی راست
کسی از سر دورت آگه نیستهیچ دانا ز غورت آگه نیست
در نداری، که آیمت بر بامسر نداری، که آیی اندر دام
چیستند این بتان رنگارنگ؟که در آغوششان کشیدی تنگ
رخشان دلپذیر و جان افروزگوهر تاجشان جهان افروز
فرقشان را برسم بختاقیافسر و تاج خالد و باقی
دایم این شمعها فروزندهبنکاهند هیچ و سوزنده
سبزهٔ این چمن دروده نشدوز بهارش گلی ربوده نشد
نو عروسان کهنه کاشانهخوش خرامنده خانه در خانه
در سر هر کرشمهشان کاریهر نگه کردنی و بازاری
اندرین خیمه کار سازانندچست و چابک خیال بازانند
همه کم گوی و پر نیوشیدهمهره پیدا و حقه پوشیده
در شبستان چرخ دولابیچشمشان گشته مست بیخوابی
همه چشم چراغ این دیرندراهب آسا همیشه در سیرند
متنفر ز نقشهای ردیمتوجه به حضرت احدی
دیده اندر پس کریوهٔ غیبرب خود را به دیدهٔ «لا ریب»
سر بسر جان و تن به تن خردندهمه جویندهٔ اله خودند
گر چه از داد و ده جدا باشندمدد سایهٔ خدا باشند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/ovhadi-cami-cem-7
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Bu kitab övliya kitabıdır, bax!Yaramaz şöhrətçün onu aparmaq.
Cami-Cəm, fəsil 21Sevinclə qət etdim dünən gecə mən,Qoy bir məclis qurum bu camla hökmən.
Cami-Cəm, fəsil 22Səhərdir, ey həkim, xəbər ver görək,Söylə necə keçdi o yerdən ürək?!
Cami-Cəm, fəsil 23Günəş fələklərlə bir xeyli zamanDolandı başına Yerin durmadan.
Başqa şairlərin şeirləri
Ruzi-əvvəl bilməzəm kim necə qismətdir bana,Gecələr göz xabə uymaz, ah adətdir bana.
GərəkGet dolangınan, xamsən hənuz,Konsul olmağa çox hünər gərək.
KağızGöyçə mahalına bir salam yetir,Eylə mən əvəzdən ərzi-hal, kağız!
İrvanən və şərurəBir qulaq ver mənə, ey sahibi-əqla və şüura,Gözün aç, seyr elə bu aləmi dəhra və dühura,