İmama qoyub qadağa, bu vəhabi lənətulla,Vahaba gedir sadağa, bu vəhabi lənətulla.

O zamanlar ingilisdən, ərəbə qonaq gələndə,Özünü satıb qonağa, bu vəhabi lənətulla.

Bu nahaq cahanda İblis, hələlik şah olduğuyçün,Bəşəri salıb marağa, bu vəhabi lənətulla.

Neçə hüccətin məzarın, dağıdıb-söküb Bəqidə,Polisi düzüb qabağa, bu vəhabi lənətulla.

Əli Kəbədə doğulmuş, odu ki, təvaf edəndə,Dodağın sıxar dodağa, bu vəhabi lənətulla.

Nə bilir nədir imamlıq, nə bilir nədir seyidlik,Nə bilir nədir Ətağa, bu vəhabi lənətulla.

Bakıya gəlib ki, bir gün, "Vahab"ı oturda təxtə,Bizi tullaya qırağa, bu vəhabi lənətulla.

Kralın sərəncamıyla, dolaşıb şəhərdə qoymur,Satıla Nəhcül-Bəlağə, bu vəhabi lənətulla.

Gələr öylə bir zaman ki, kəsilər dili kökündən,İmamı qoyanda lağa, bu vəhabi lənətulla.

Zamanın gəlir İmamı, İmamın çatıb məqamı,Başını çəkir çomağa, bu vəhabi lənətulla.

Açılanda sirri-Quran, ucalanda ərşə Pünhan,Büzüşüb dönər yumağa, bu vəhabi lənətulla.

3 may, 2001

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri