به کوی عشق مبر زاهد ریایی را
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
به کوی عشق مبر زاهد ریایی رامکن به شهر بدآموز، روستایی را
جماعتی که به بیگانگان نمی جوشندنچیده اند گل باغ آشنایی را
ز زلف ماتمیان ناخنی چه بگشاید؟قلم چه داد دهد قصه جدایی را؟
چه دل به شبنم این باغ و بوستان بندم؟که کرده اند روان، درس بی وفایی را
هلاک غیرت آن رهروم که می داردز چشم آبله پنهان، برهنه پایی را
ز نقش شهپر طاوس می توان دانستکه چشمهاست به دنبال، خودنمایی را
نمی شود نشود فرق سرکشان پامالسفر به خاک بود ناوک هوایی را
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. تلاش چاشنی کنج آن دهن صائببه کام شکر، شیرین کند گدایی را
Məhəbbət aləmində zahid yayar riyanı,Şəhərdə darğa qoyma, amandı, kəndxudanı
Ki, qaynayıb qarışmaz cəmaətə, qalar tək,Gül dərməyə qoyarlar, qaydadı, aşinanı.
Qələm necə çəkər dad bu hicranın əlindən,Dırnaqla açmaq olmaz zülfü matəm zamanı.
Özün yüksək tutanlar axır düşər ayağa,Göydə uçan oxun da torpaqdı son məkanı.
Qeyrətinə vuruldum o yolçunun ki, yoldaGöz-göz edib ayağın səhraların tikanı.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Baldan şirin olubdur ağzı, o kəs ki, Saib,Sevindirib ürəkdən həyatda bir gədanı!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-649
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Bir namə yazmışdı gözlər şahı,Gəldi mən tək mübtəlayə yetişdi,
GüllərBaşına döndüyüm, ay mələkzada,Gözəllər içində növrəstə Güllər.
RübailərSənsiz nəfəsi səbrü qərarım yoxdur,Nəzzarədən özgə intizarım yoxdur.
ÜrəkSən onun eşqilə, məhəbbətiləVurmadın ömrünü başa, ürəyim.