به کوی عشق مبر زاهد ریایی رامکن به شهر بدآموز، روستایی را

جماعتی که به بیگانگان نمی جوشندنچیده اند گل باغ آشنایی را

ز زلف ماتمیان ناخنی چه بگشاید؟قلم چه داد دهد قصه جدایی را؟

چه دل به شبنم این باغ و بوستان بندم؟که کرده اند روان، درس بی وفایی را

هلاک غیرت آن رهروم که می داردز چشم آبله پنهان، برهنه پایی را

ز نقش شهپر طاوس می توان دانستکه چشمهاست به دنبال، خودنمایی را

نمی شود نشود فرق سرکشان پامالسفر به خاک بود ناوک هوایی را

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. تلاش چاشنی کنج آن دهن صائببه کام شکر، شیرین کند گدایی را

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq