İftida
Yer-göy yoxkan yaranıbdı,Nuri-gövhər iftida.O, nura bir nəzər saldı,Pərvərdigar iftida.Tüstüsündən xəlq eylədi,Ərşi-gürşü, asimanı.Köpüyündən qərar tutdu,Yeddi qat yer iftida.
Bar İlahım nəzər qıldı,Nuri-gövhər tərlədi.O, nurdan bir qətrə düşdü,Dərya ümman eylədi.Cəbrayıldan səda gəldi,Mənəm-mənəm söylədi.Yetmiş il dərya üzündə,Yandı şapər iftida.
Kamil ustad qulluğunda,Bir kəminə nökərəm.Qədirbilməz nadanlara,Bir Maliki-Əjdərəm.İsmimdi Məmmədhüseyn,Ağa, qulam, günahkaram.Quran yetdi Məhəmmədə,Oldu əzbər iftida.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/sair-memmedhuseyn-iftida
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Əya ey mərdümi-aləm, baxın bu bir rəvayətdir,Bu əsrin xalqına ancaq münasib bir hekayətdir
Yaltaqdan şair olmazYaltaqdan «şair» olar,Şairdən yaltaqdan olmaz,
AğlaramÇərx fələk məni qıldın divanəAyrı saldın yarı anıb ağlaram
NuxaTərif edim Nuxa yerin yerləri gülşən kimidir,Söyləyib danışmağı hər biri bir can kimidir,