Çəkmə, ey dust, bu gün daməni-səhrayə məni
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Çəkmə, ey dust, bu gün daməni-səhrayə məni,Yoxdur ol mah, aparma bu tamaşayə məni.
Oldum aşüftə pərilər səri-geysusundan,Nə deyim Adəmə kim, gətdi bu dünyayə məni.
Əksi-rüxsarüvi dil camdə görcək, ey gül,Saldı yüz rəng ilə bir özgə təmənnayə məni.
Olmasaydı o xətin, Qaziyi-Beyzavi gəlib,Sakit etməzdi əgər şərh edə mənayə, məni.
Sayeyi-sərvi-qədin ta ki, gedibdir sərdən,İncidir gülşən ara güldən olan sayə məni.
Kakilin şövqü ilə qarəyə batdım elə kim,Oxşadır əhli-nəzər Kəbeyi-ülyayə məni.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ülfətimdən bu qədər etməz idi ar ol gül,Oxşadıbdır, bilirəm, Seyyidi-rüsvayə məni.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/seyid-ezim-cekme-ey-dust-bu-gun-dameni-sehraye-meni
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Cəfər, ey ahuyi-biyabanım,Ey biyabani-dildə ceyranım!
Ənvərinin şairliyiNəqldir, Ənvəri əvaili-halOldu əhli-nücum, o çərxi-kəmal.
Siçan və balası (Təmsil)TəmsilBir ədəd bikəmal bəççeyi-muş –
Hekayət (Bir uşağın atası qürbətdən)Bir uşağın atası qürbətdənGəldi, şad oldu tifl behcətdən.
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Ey gül, səni bilməm necə ustad çəkibdir,Nəqqaş-i əzəl sünin edib yad çəkibdir.
Yadındamıdır?Ey hüsni-mücəssəm mələkim, nazlı nigarım,Ey idulim, ey idyalım, ey sevgili yarım,
Bilməyib bu gecə bir fikri-məhal eyləmişəmBilməyib bu gecə bir fikri-məhal eyləmişəm,Arizuyi-hərəmi-bəzmi-vüsal eyləmişəm.
ŞəltükQutarmışdıq hər əngəldən, gənə bir əngəlim çıxdı,Cənabın bəxş edən şəltük içindən çox bəlim çıxdı.