Pərtövi-hüsnün pozubdur nuri-mehri-ənvəri,Rövnəqi-hüsnündür ey mahım, cahanın zivəri.

Ayeyi-vəsssyf qaşındır bu yüzdən dəhr ara,Sabit eylər xəlqə həqqən Zülfüqari-Heydəri.

Bu pərirulərdir aləmdə müsəxxər nəlinə,Mur xəttim, ləblərindir ol Cəmin əngüştəri.

Şurə saldı püsteyi-xəndanın əhli-aləmi,Ey şəkərləb, qamətin göstərdi şuri-məhşəri.

Guşeyi-meyxanədə bəsdir bizə sınmış sifal,Çərxi-minanın əgər xurşiddən var sağəri.

Arizin cövhərdir, ol cövhər yanında gün ərəz,Hanı Əflatun ki, fərq etsin ərəzdən cövhəri.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Yusifim, gəl eyləmə munca cəfalər Seyyidə,Etmə rəncidə özündən xatiri-peyğəmbəri.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq