Gərəkdi kim, sala hal əhlini bəlayə fələk,Verir həzar bəla mərdi-mübtəlayə fələk.

Əgər ki, bir-birinə mehriban ola iki kəs,Salar bəlavü qəmü firqəti arayə fələk.

Həmişə gərdişi kam əhlini edər nakam,Nə şahə kam verib, nə kəmin gədayə fələk.

Gərəkdi Yusifi Yəqubdən cüda qılsın,Diyari-Misrdə satsın kəmi-bəhayə fələk.

Həsədlə aşiqi məşuqdən cüda eylər,Keçirdi başını eşq əhlinin cidayə fələk.

Gülü əlindən alıb biqərar şüğl və leykGətirdi bülbüli-şeyda kimi nəvayə fələk.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Fələk cəfası bu gündə degil sənə, Seyyid,Əzəldə adət edib cövr ilə cəfayə fələk.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq