Ayrılıqdan necə gör könlü pərişan oldum,Gözü illər uzunu yol çəkən insan oldum.Bir zamanlar qoca Təbrizdə şeirlər yazdım,Doğma qardaş kimi min-min evə mehman oldum,Bir gözəl vardı o sahildə, Züleyxaydı adı,İlk baxışdan mən onun hüsnünə heyran oldum.Başıma yadlar əlindən qara daşlar yağdı,Yaralardan ürəyi, bağrı qızıl qan oldum.Göz yaşımla suvarıb dərdli vətən torpağını,Qara güllər bitirən bağlara bağban oldum.Mən o sahildə nişan qoydum ayaq izlərimi,Bakılı, həm də ki, təbrizli Süleyman oldum!

16 iyul 1985

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar