Gözəlim, gül üzünə el-hamı heyrandı sənin,Fitnəkar, şux baxışın işvəli ceyrandı sənin.

Məni bimar eləyən gözlərinin həsrətidir,Ləblərin xəstə olan könlümə dərmandı sənin.

Sən gülərkən sevinir, şad olur, ellər də gülür,Məgər ol ləli-ləbin qönçeyi-xəndandı sənin?

Gözlərin qarət edib könlümü, canım qalmış,O da ki qaşlarının tağına qurbandı sənin.

Ərköyünsən, nə bilirsən, elə öz aşiqinə,Hər nə hökm eyləsən, hökmün də firavandı sənin.

Bu məlahətlə əgər bilməsən öz qiymətini,Nazəninim, mələkim, şəninə nöqsandı sənin.

Qırmızı alma kimi lalə yanağın qızarıb,Gül camalın, elə bil, bağı-gülüstandı sənin.

Nə könül doydu, nə göz gül üzünə baxmaqdan,Öylə ki, əksi-rüxün diqqətəşayandı sənin.

Demə, Vahid, yanıram, eşq oduna tabım var,Çünki doğma vətənin Azərbaycandı sənin.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq