Daneyi-xalin görəndə mürği-dil pərvaz edər,Qeyb ikən ol dəmdə əsrari-məani baz edər.

Dasitani-hüsnini, ey dust, dər fəsli-bahar,Guşeyi-gülşəndə, bülbül sübhdəm ağaz edər.

Görmədi hərgiz günah ol şahi-xuban ah kim,Öyrənibdir kim mana hər ləhzə yüz min naz edər.

Ey könül, qatlan vüsalın istər isən daima,Hər cəfalar kim, sana şol dilbəri-tənnaz edər.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ey Xətai, afərin qılmaq gərək idrakına,Böylə tər sözlər məgər kim, Sədiyi-Şiraz edər?

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq