Rəftəne-səba bexabqahe-xod ke fərda beyayəd (Sabah gəlmək üçün Səbanın öz yatağına getməsi)
Dedim ki, əya qamudan uli,Oldu bu sözə könül təsəlli.Əzm etdi həvəs ki, yazə namə,Baş qoydu günəş məqami-şamə.Xurşid çü məğribinə batdı,Bəs vardı Səba yerində yatdı.Qövl etdi mənə ki, dan atan çağ,Bülbül budağə qonub ötən çağ,Olmuş ola namə cümlə təhrir,Hər ərzə ki, var içində təqrir.Gəlim aparım anı nigarə,
Başəd ki bula bu dərdə çarə.Ol getdivü bəndə bağda qaldım,Məcnun təki dəştü dağda qaldım.Aldım qələmi ki, namə yazəm,Əhvali-dilim kəlamə yazəm.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/xetai-dehname-reftene-seba-bexabqahe-xod-ke-ferda-beyayed-sabah
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Dedim ki, əya Səba, usandün,Asudə otur çözüb kəməndün.
Tə’rif kərdəne-aşeq Səbara (Aşiqin Səbanı əyməsi)Qalmışlara gər mədəd bolansan,Xızri-nəbi tək yetüb gələnsən.
Şe’r əz zəbane-aşeq (Aşiqin dilindən şe’r)Şah şahlığ edər çü nökər olsa,Eşikdə ğulami-kəmtək olsa.
Be təşbih quyəd (Bənzətmə üçün deyir)Bəs söyləgil, ey Səba, İsara,Ol mürdəni zində qıl, xudara.
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Dağlarda lalə, nərgizi,Gülləri dəstə, görəydim.
Hər yer səfalı, nəşəliHər yer səfalı, nəşəli, hər şey tərəbnisar...Hər dəm gülümsədikcə günəş, məst olur bahar.
Ey qaşi kaman, kirpiyi ox, ləbləri mərcanEy qaşi kaman, kirpiyi ox, ləbləri mərcan,Şəhd-i ləb-i ləlin mən-i biçarəyə dərman,
LaləBir çiçəyəm döşləri,Dolayları bəzərəm.