Gözüm qaldı eşikdə, yar dövlətxanədən çıxmaz,Kosibdir şəfqətin aya məni-divanədən, çıxmaz.

Tələb qıldım təbibimdən dəva, döndərdi üz məndən,Bu iş kim, aşinadən çıxdı yüz biganədən çıxmaz.

Mədəd qıl, ey əcəl, al canı, təndən çıxmadan ta can,Yəqinimdir, onun dərdi dili-viranədən çıxmaz,

Xətadır zülfi-pürçinin, nigarım, şüstü şu etmək,Otursa sübhdən təşt üzrə ta şəb, şanədən çıxmaz.

Necə mən olmayım avareyi-qürbət, rəqib indiDeyər ki, çün filanidir gələn, astanədən çıxmaz.

Gözün xunrizdir əlhəq, degil qəmzən kimi muzi,Töküb qan, xəlqdən gəzmək nihan, mərdanədən çıxmaz.

İnanma arizin fikri çıxa Zakir xəyalından,Ölüncə atəşin zövqü dili-pərvanədən çıxmaz.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq