Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سر ارباب جدل خرج زبان میگرددرگ گردن چو قوی گشت سنان میگردد
Qəzəl 3282راست آزرده کی از زخم زبان میگردد؟تیر کج باعث آرام نشان میگردد
Qəzəl 3287کوه در بادیه شوق کمر میبنددخاک چون آب روان بار سفر میبندد
Qəzəl 3290کلفت از سینه می ناب برون می آردگرد ازین غمکده سیلاب برون می آرد
Qəzəl 3294می در آن لعل گهربار تماشا داردآب در گوهر شهوار تماشا دارد
Qəzəl 3296از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟می اگر سرکه شود تاک چه پروا دارد؟
Qəzəl 3302سخنی کز دل بیتاب بود پرداردنامه شوق چه حاجت به کبوتر دارد؟
Qəzəl 3303عشق صد لخت جگر بر مژه تر داردگره افزون خورد آن رشته که گوهر دارد
Qəzəl 3304می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟نه حباب است که هر موج ز جا بردارد
Qəzəl 3314از بتان شسته عذاری که حجابی داردچشم بد دور که خوش عالم آبی دارد
Qəzəl 3315لب لعل تو اگر جام شرابی دارددل ما نیز نمک خورده کبابی دارد
Qəzəl 3325پاس اندوه دل تنگ نگه می داردشیشه ما طرف سنگ نگه می دارد
Qəzəl 3332هر که چون غنچه سر خود به گریبان نبردوقت رفتن ز گلستان لب خندان نبرد
Qəzəl 3335زخم عشاق محال است ز خنجر گذردچه خیال است که مخمور ز ساغر گذرد؟
Qəzəl 3343کعبه از کوی تو لبیکزنان میگذردزمزم از خاک درت اشکفشان میگذرد
Qəzəl 3344غنچه راز مرا آه به ناخن وا کردخنده چاک، گریبان مرا رسوا کرد
Qəzəl 3345دولت از دیده بیدار طلب باید کردگریه چون شمع نهان در دل شب باید کرد
Qəzəl 3350روی آیینه دل تار نمی باید کردپشت بر دولت دیدار نمی باید کرد
Qəzəl 3351خنده چون کبک به آواز نمی باید کردخویش را طعمه شهباز نمی باید کرد
Qəzəl 3352رو نهان از دل بی کینه نمی باید کرداینقدر ناز به آیینه نمی باید کرد
Qəzəl 3353رخنه هایی که مرا در جگر آن مژگان کردزرهی نیست که بتوان به قبا پنهان کرد
Qəzəl 3354حسن روزی که صف آرایی آن مژگان کردصف محشر علم شهرت خود پنهان کرد
Qəzəl 3362سیر حسن خود اگر در دل ما خواهی کردسفر آینه را رو به قفا خواهی کرد
Qəzəl 3365بیتو گر شاخ گلی دیده تماشا میکردمشق نظاره آن قامت رعنا میکرد
Qəzəl 3368خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کردز آب حیوان به لب خشک قناعت می کرد
Qəzəl 3375هر که در وقت جوانی ره طاعت گیردخط پاکی ز عرق ریزی خجلت گیرد
Qəzəl 3379تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد
Qəzəl 3380شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زدتر نشد هر که دلیرانه بر این دریا زد
Qəzəl 3391اشک را دیده من گوهر غلطان سازدآه را سینه من سنبل و ریحان سازد
Qəzəl 3393صبر را زمزمه من سفری می سازدکوه را ناله من کبک دری می سازد