Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sazın sinəsi yandı,muğamat xal itirdi,
Qəzəl 2197ایام بهاران سبک از دیده ما رفتاز دست به هم سودنی این رنگ حنا رفت
Ağım, qoşmam, bayatımDərk edəndə dərindənBu amansız ölümü,
Qəzəl 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامتاین جامه بلندست به بالای قیامت
Yaralı qoşmalarVaqiflə Vidadi deyişməsidi,Kimi ağlatmadı, kimi, bu dünya?
Qəzəl 2204این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست
Görən torpaq, bilirmi?Bu da Fəxri xiyaban,son mənzil, son düşərgə,
Qəzəl 2217به که بر خود نبندد از درباندر دولت به هر که باز شده است
O, həyatı sevirdiKəskin zəka, iti göz,ayıq baş, aydın fikir
Qəzəl 2239ز نغمه تا خدا یک کوچه راه استبر این حرف بلندم نی گواه است
Gizli təşkilatdaGəldi-keçdi ömürdənneçə gün, neçə gündüz,
Qəzəl 2264بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاجلازم این نشأه افتاده است درد احتیاج
Zərifə sevgisi, Heydər sevinci“Çiçəksən, arını sevmə” — dedilər,“Budaqsan, barını sevmə” — dedilər.
Qəzəl 2269نیست یک گوهر سیراب به اندازه موجچون گریبان بشکافد گل خمیازه موج؟
Ananın əmanətiAllah İzzət ananınbaxtına, qismətinə
Qəzəl 2277لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچچون بید ندارد ثمر آن سرو روان هیچ
Kremldə keçən ömürYaxınlara, uzaqlara xəbər oldu:“Türk oğlu türk Kremldə rəhbər
Qəzəl 2298روشندلان به هر که رسیدند همچو صبحدادند جان، نفس نکشیدند همچو صبح
Naxçıvanda keçən günlərNəslinə, millətinəşöhrət olan bir oğul,
Qəzəl 2300زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبحروی خود از می شفقی کن چو روی صبح
Onu zaman ağırdıBir tərəfdə Qarabağkənd-kənd talanıb gedir,
Qəzəl 2319کشتی دریاییای دیدم دلم آمد به یادحال دور افتادگان ساحلم آمد به یاد
Bakı görüşüGəldi Bakıya,min cürə sifətləri gördü,
Qəzəl 2321رغبت می را کند چندان که نوشیدن زیادمی شود شوق لب میگون زبوسیدن زیاد
Heydər “xalqı” deyəndə xalq “Heydər” dediQara imperiya caynaqlarındanSalamat qurtaran tək kişiydi o.
Qəzəl 2323غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟زردی از آیینه هیهات است روشنگر برد
Prezident ömrünün son saatlarıOlmamışam yanında,görməmişəm mən onu,
Qəzəl 2327هرکه با خود درد و داغ دلسِتان را میبردبیتکلف حاصل کون و مکان را میبرد
Gedən millədən gedirEvdən gedən elin deyil,eldən gedən millətindi,
Qəzəl 2330عشق اول ناتوانان را به منزل می بردخار و خس را زودتر دریا به ساحل می برد