Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Əsmə, ey sabah yeli, böylə müxalif əsmə,Tellərini pozduğun o sevdalı yar mənim.
LəzgiNə gözə! bir işdi, ya Reb, bu işe dayana ləzgi,Asa xəncərin, həmışə, o sayaq dolana ləzgİ.
Bir insan doğuldu... Öldü... yığıldıBir insan doğuldu... Öldü... yığıldı,Danışdı “natiqlər”... Yaşardı min göz.
GəlinSən ki, bu qaydada belə gözəlsən,Yoxdu gözəllikdə sənə tay, gəlin!
Oyanam indiKönül quşu pərvaz etdi qəfəsdən,Çəkdi səməndini o yana, mindi.
VarƏzəl başdan bu dünyanın,Xalq eyləyən ətası var.
Yaman yerdə...Yaman yerdə qoyub getdin,Qaldım yaxıla-yaxıla.
Aşıq Heydərlə Yetim Ləvəndin deyişməsiAşıq Heydər:Nə ucadı, nə alçaqdı,
Ukrayna müsəlmanlarının nəzər diqqətinəUKRAYNA MÜSƏLMANLARININ NƏZƏR-DİQQƏTİNƏ*Necə ki, məlumdur, Ukrayna cümhuriyyətində Ukraynada sakin qeyrimillətlərin işlərini idarə etmək üçün generalnı sekretarlar təyin olunub. Polyak, yəhudi və velikorusların işlərinə baxmaq üçün belə sekretarlar var.
Çağır gəlsin dən, KoroğluÇünki oldun dəyirmançı,Çağır gəlsin dən, Koroğlu.
Qəzəl: Saldı ol sərvi-rəvan saya həvaxahlaraSaldı ol sərvi-rəvan saya həvaxahlaraAyağı bağlılara, əlləri kotahlara
Balaca mütəfərriqələr 36– Salam əleyküm, ağa Dərviş! Atam, nə əcəb səni nə dövrədə görmürük və nə qəsidəni eşitmirik. Axır sən haman ağa Dərvişsən ki, “heydəri-kərrar” – deyib qəsidə başlayanda cəmi bəndələrə lərzə düşürdü. İmdi “girmisən” hücrə küncünə, başına çəkmisən əbanı, dünyadan bixəbər, nə olubdur məgər?– Əyləş, kərbəlayı, bilirsən, qardaşım, nə var? Mən bir bəlaya düçar olmuşam, özüm də məəttəl qalmışam ki, bu nə qəzadır mənə üz verib...
Qəzəl 3864Qəlbimi şad edən aləmdə bu sözlərdi mənim,Sədəfəm, köksüm içi incidi, gövhərdi mənim.
Qəsidə 182...Duzla çörək bəxş edər mehr ilə mehmanına,Ömr boyu borcluyam mən onun ehsanına.
Qəzəl 123Nəsihət eyləyib göz yaşı da töksə əgər naseh,Mənə qan uddurur, sanki verir hər an zəhər naseh.
Qəzəl 2سلام علیک، ای نسیم صبابه لطف از کجا میرسی؟ مرحبا
Karşudan çıhıp gelen habîb imişKarşudan çıhıp gelen habîb imişYanağında kara ben garîb imiş
MəəttəlDünyada çox az ittifaq düşüb ki, birisinə cavab verməyə aciz qalam. Həmişə hazırcavab olub, hər bir kəsin sözünü haman saat rədd eləmişəm. Amma dünən bir söz məndən soruşdular və mən cavab tapa bilməyib məəttəl qaldım.Dünən küçədə nuxalı dostlarımdan birisi mənim qabağımı kəsib başladı məni məzəmmət eləməyə ki, “a kişi, hələ utanmırsan da köhnə sultanı pisləyib təzəni tərifləyirsən?” İstədim ki, dostumun cavabını verəm, tez cibindən təzə sultanın şəklini çıxardıb, tutdu qabağıma və bir az hirsləndi və başladı:
Rübai 35هرچند که در مرتبه مامورانیمبس ظاهر و پیداست که ما میرانیم
Qəzəl 56خاک باد آن سر که در وی سر سودای تو نیستدور باد از شادی، آن کو یار غمهای تو نیست
Töhfeyi-Sami, bölmə 208مولانای مذکور در خط نستعلیق مشهورتر از آنست که او را احتیاج بنوشتن تعریف باشد این مطلع از اوست :با وجود آنکه سن او از شصت متجاوز بود، خوب مینوشت چنانکه این دو بیت را بر وزن مثنوی برای خود در رشته نظم کشیده :
FələkSevdalı könüllərdə dilək var,Varlıqda nə şeytan, nə mələk var!
Bağdadlının vəqəsiBir kişi şəkvə qıldı Məmunə –Key çatan hökmi rübi-məskunə,
Rübai 140زانگه که مرا بیافریده است خدایهر روز فزون بود مرا دانش و رای
Rübai 3Könlüm ki, daima işrət sevərdi,Gözüm ki, üzünə səcdə edərdi,
ZəmanətCavan şair, sənə mən,Tərəddüdsüz ürəkdən
Qurban bayramıBir də görsəydim səni röyadə, qurban bayramı,Həsrətim qalmazdı bu dünyadə, qurban bayramı!
Rübai 30Əsdi qara yel, yandı nəsin paltarı,Yandı bu nəsin nəsliyinə Rum yarı.
Xosrov və Şirin, fəsil 14Köhnə dastanların qoca ustadıÖz hekayətinə belə başladı:
Rübai 39از شاخ هنر بری توانی خوردنگر راه به عیب خود توانی بردن