Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dünən göydən od yağırdı,Bu günsə yağış yağır.
Dağ seli və daşlar...Qışın soyuq nəfəsi buludda qara döndü,Gül-çiçəkdən ayrılıb dağlar çənə büründü.
Qəzəl 1215Xoş olar, kim öz ləbin qoysa ləbi-peymanəyə,Alnını kərpic kimi ya söykəsə meyxanəyə.
Qəzəl 227Qəlbimdəki bu dərdimi dərmanə satmaram,Sağlıq da üstəlik verələr canə, satmaram.
Rübai 20Kim olmaz vəslinə sənin tələbkar?Kim görsə hüsnünü olmaz biqərar?
Qəzəl 183نیشکر آن روز دل ز بند بر آردکو چو لبت پستهای به قند بر آرد
Nâgâh ışkunun odına yana düşmişemNâgâh ışkunun odına yana düşmişemSevdân ile uyır iken oyana düşmişem
İt baxandanTiflisdə bizim məhəllədə bir bağ var, adı Botaniçeskidir. Kişilər deyirlər ki, bu bağ bahar vaxtı cənnətin bir guşəsinə oxşayır. Amma mən yazıq hələ indiyə kimi bu bağı görməmişəm; ərim qoymur ki, mən oraya gedəm, ərimdən izinsiz də getsəm, yaxşı olmaz; əvvəla ərimi aldatmış olaram, ikinci də ki, ərim xəbərdar olsa, gəlib məni vurub öldürər.Bu bağ bizim evimizin yanındadır. Bahar daxil olan kimi küçəmizdə iynə salmağa yer olmaz. Elə adamdır ki, dəstə-dəstə gəlib qapımızın qabağından keçirlər Bataniçeski bağa. Gedənlərin çoxusu da bizim kimi arvadlardır. Amma müsəlman arvadı deyillər, rus arvadlarıdırlar, erməni, gürcü, yəhudi, firəng arvadlarıdırlar, müsəlman arvadı yoxdur, çünki kişilərimiz bizə izin vermirlər.
Qəzəl 193بپیش مردم نادیده این سخن شینیستکه غیر دلبر ما در جهان دگر شی نیست
Qəzəl 237ندا آمد به جان از چرخ پروینکه بالا رو چو دزد بسته منشین
Töhfeyi-Sami, bölmə 440از شعرایی است که نو پیدا شده این مطلع از اوست :فدای سر و قدت جان من، جوانی من
Getdim, aradım Kəbeyi-ülyadə səniGetdim, aradım Kəbeyi-ülyadə səni,Zahid dedi: görmək olur üqbadə səni.
NeylərHücum eyləyərmi pişik pələncə?Pələng başlayarmı pişiklə cəngə?!
Qitə 83ایا چراغ شهان جهان امیر اجلبدست مایه پیروزی و بتیغ اجل
Rübai 40آنرا که بد امید وصال از چشمتدور از لبت افتاد به حال از چشمت
Qızıl OrduQızıl Ordu girən kimi meydana,Saldı faşizmin canına muryana.
DemərəmMən vətənsizlərə ömrüm boyu insan demərəm,Özümə hörmət üçün qanmaza, gəl qan, demərəm.
Rübailər, 42Könlüm sitəm oxlarına oxdan olsun,Daim yaşayan sən kimi canan olsun.
Xosrov və Şirin, fəsil 56Şah dinlədi bir-bir hər danışanı,Əmr etdi: "Gətirin o dağ çapanı!"
Qəzəl 224ای نه فلک از بحر عطای تو حبابیوی هشت بهشت از چمن لطف تو بابی
Bəlayi-fəqrə düşdün, razı ol, biçarə, səbr eylə!Bəlayi-fəqrə düşdün, razı ol, biçarə, səbr eylə!Üzün oldisə gər külfət yanında qarə, səbr eylə!
Müfrəd 43از دیده گرچه دوری از دور در حضوریدر جسم دل چو جانی در چشم جان چو نوری
Atəşkədə, fəsil 3چون سحرگه چهره صبح سفیدشد ز پشت خیمۀ نیلی پدید
Sevgi sərhədiBoyumdan yuxarı ucalığım yox,Gözüm üfüqəcən görməyə qadir,
SünbülSünbülüm, sünbülüm, sarı sünbülüm,Adına söz qoşum barı sünbülüm.
Güc üçümüzdən çıxarHər nə çıxar yaxşı pis, öz içimizdən çıxar,Düşməni dəf etməyə, güc gücümüzdən çıxar.
Bu dövri-fanidə beş gün kişininBu dövri-fanidə beş gün kişininBir yaxşı, vəfalı yarı gərəkdir.
ElegiyaSəməd Vurğunun xatirəsinə*O, xoş dilli, xoş avazlı
NərdivanBu dünya nərdivandı, –qalxanda mehribandı,
Dağlar sultanıDan atınca xoruz, beçələr banlar.Dağ-dərədən çəkilməmiş dumanlar,