Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yoxladım özümü səfərdə sənsiz,Saldım öz canımı min dərdə sənsiz.
Qəzəl 572زلف تو اگر به تاب میبینمدل ز آتش غم کباب میبینم
Qəzəl 69Sərvdə qəddin qədər yoxdur gözəllik, ey pəri,Leyk o sabit dayanmış, sən gəzərsən hər yeri.
Bu zemânda ki yine bâğ u çemen revnakıdurBu zemânda ki yine bâğ u çemen revnakıdurBülbülâ nâle-i zâr eyle ki gül yasakıdur
Məscidin sütunuHər şəhərdə hər məscidin bir sütunu olar. Necə ki, Naxçıvanda dabbax Hacı Hüseynalı.Bir belə məscid sütunu Bakıda da Kərbəlayı Abdulla Hacı Zərbəli oğludur. Bu adam Suraxanski küçədə Hacı Pirverdi məscidinin sütunudur.
Qəzəl 465ما در طلب دوست فراوان بدویدیمبسیار دویدیم ولیکن نرسیدیم
Qəzəl 178صورت رحمان من آن روی نکو دانستهامچشمهٔ حیوان ز آب روی او دانستهام
Töhfeyi-Sami, bölmə 46برادر میر حسین کربلائی است.سید آدمی متقی بود، شعر بسیاری بخاطر داشت و خود نیز شعر میگفت در شهور سنه اربع و خمسین و تسعمایه فوت شد . این مطلع از اوست .تا دلم از زلف یار مایه سودا گرفت
Hacı və molla əhvalatıVar idi Şahsevəndə bir hacı,Şahsevənlər təmam möhtaci.
GülüşGözəl insan gözəl insanlara gülsün candan,Gülüşü eybəcər insanlar uzaq vicdandan.
Qitə 118ای بند بلا دیده و از بند بجستهمردانه شده آمده بر شهر خجسته
Rübai 130صد طعنه ز هر گدای می خوردم منصد شربت جان گزای می خوردم من
Görən mehrabi-qaşın istəməz taqi-kəlisaniGörən mehrabi-qaşın istəməz taqi-kəlisani,Şikəst eyləyib hüsnün müshəfi-İncili-İsani.
OxucumaOxucum, vətənə məhəbbətimiMənim bu döyünən ürəyimdə gör.
Rübai 8جانا دل مسکین من این کی پنداشتکز وصل توام امید بر باید داشت
Qəzəl 52جمال یار که تاب نگاه خود دارددل چو آینه را در پناه خود دارد
Rübai 10دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دستهای گل سرخ به دست
Üç arvad ("Ax, bu uşaqlar necə bədzatdılar!")Ax, bu uşaqlar necə bədzatdılar!Lap deyəsən cin kimi bir zatdılar!
Ləali-mənzumə, fəsil 14نیک پیِ اسب چرا بیرخ شاه آمدهایپیل بودی تو چرا مات ز راه آمدهای
Şöhrətə atılan gülləİlya Çavçavadzeni öldürən güllə*indi onun ev-muzeyində saxlanılır.*
Başda baş bədənsiz olarXəzanə dönsə bahar, bağ yasəmənsiz olar,Fəraqdən batar bu bağ, yasə mənsiz olar.
Piranəsərlikdə hərcayi könülPiranəsərlikdə hərcayi könülHər zaman bir çeşmi-məstanə sevər.
Elə bildim bahar gəldiElə bildim bahar gəldi,Sellər coşdu, sular gəldi,
Məni bayraq kimi tutun yuxarıMənim həyatımın nə mənası var,sizin üzünüzdə gülüş olmasa.
Nola, ey Leyli, məni-Məcnuni xürrəm qılğasanNola, ey Leyli, məni-Məcnuni xürrəm qılğasan,Bəzmi-vəslin içrə mən məhrumi məhrəm qılğasan.
Sənin görüşünə gəlmişəmGör harda açıldı sözün düyünü,Gör harda alışdı çatdığım ocaq,
Qəzəl 2آنچنان کز رفتن گل خار میماند به جااز جوانی حسرت بسیار میماند به جا
Rübai 292Dedin ki, olaram mən sənə kömək,Səbr elə, darıxma, dərdə dözərək.
Qəzəl 579چون ساعدت مساعد آنست رشتهایمدر خون خود، که عاشق آن دست گشتهایم
Rübai 69Bütün təbələrə vacib fərmanın,Hamıya bir borcdur sənin ehsanın.