Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gönlümni karahladı göz karasıGör meni nene saldı göz karası
MəktubHəştərxan müftisinin idarəmizə göndərdiyi məktubu:Müdiri-möhtərəm!
Qəzəl 256هر کرا در دل و جان عشق و تولا باشددل و جان مظهر انوار تجلا باشد
Rübai 85آن نقطه که مرکز جهان است توییوان قطره که اصل کن فکان است تویی
Töhfeyi-Sami, bölmə 297از جمله فصحا و شعرای خراسان است و در بلند پروازی نادره ی زمان دیوان غزل تمام کرده و قصاید بسیار دارد. این مطلع از مشهور از اوست :
Fəqrü fənanı bilməz idim kimiya imişFəqrü fənanı bilməz idim kimiya imiş,Səngi-sitəm şikəstə dilə mumiya imiş.
İki qanadDostun ikidirsə iki möhkəm qanadındır,Çox dostu olan bir kişi çox üzlü qadındır.
Qəsidə 97صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف درازکو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز
Müləmmə 32ایهاالساقی تفضل واسقنی کاس الشرابغیر ممزوج بماء بل کنار فی الحباب
Vəhm qılmaz könül, ol həlqeyi-keysudə gəzərVəhm qılmaz könül, ol həlqeyi-keysudə gəzər,Gör nə Məcnundu ki, zəncirdə asudə gəzər.
Var olun!Dağı dağ üstə qoyan qəhrəman ellər, var olun,Üzü ağ, alnı açıq şanlı nəsillər, var olun.
Rübai 13روزی دو سه دست و پا گشایند تو راتا در بد و نیک آزمایند تو را
Rübai 41گویند فلان سلطنتی میراندبهمان بد و نیک ملک نیکو داند
Açın qapıları, açın taybatayAçın qapıları, açın taybatay,Buraxın otağa gələn səhəri.
Mənsiz yaşaÖyrən mənsiz yaşamağa,mənim gülüm.
Pərakəndə şeir 614اگر ز تیغ کند روزگار افسر توبرون نمی رود این باد نخوت از سر تو
Qəzəl 128Eşqin işin içindən əlini çıxararkan,Fitnə-fəsad verdi baş ruzigarda çox yaman.
Rübai 44باد سحری چو غنچه را لب بشکافتنور رخ گل روی چو خورشید بتافت
Qəzəl 319Yüz dəfə göz açdım güli-rüxsarına, ey can,Hər dəm üzə açdım iki yüz seyl ilə tufan.
Tutmagıl bizge iy cân sen dak dahiTutmagıl bizge iy cân sen dak dahiTutmagay kör mücrime dak hak dahi
BakılılaraAy bakılılar, Allah xətirinə məndən əl çəkiniz. Mən xəta eləmədim ki, gəldim bir para məzhəkəli nağıllarla sizi güldürəm ki, könlünüz açılsın və xörəyiniz yaxşı həllə getsin! Yoxsa mən gəlmədim ki, onu-bunu özümdən incidəm.İşin ibtidasında falı bəd vuran – o evi xarab Dəmdəməki oldu: götürüb o qədər yalan-palan yazdı ki, cəmi Bakı əhli məndən rugərdan oldular.
Qəzəl 263عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشدبس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد
Müləmmə 1انی لقد اتصلت بالذاتیا من قطع الوصال هیهات
Töhfeyi-Sami, bölmə 305ابیات آبدار و اشعار هموار بسیار دارد و صفات حمیده و اخلاق پسندیده ی او زیاده از تعریف است که به توصیف راست آید این دو رباعی از جمله اشعار اوست :چون نیک کنی تفحص احوالش
Nə bu gün bağdə yarım, nə meyim var mənimNə bu gün bağdə yarım, nə meyim var mənim,Seyri-gülzardə bihudə nəyim var mənim?
Dərdi varYer üzündə qana düşənQanlıların min dərdi var,
Qəsidə 100تا مهر بر فروخت ببرج حمل چراغپر شمع و پر چراغ شد از لاله باغ و راغ
Müləmmə 33هجرانک محرق فؤادیاعراضک زاید ودادی
O can alan nə bilir, aşiqin pənahı nədir?O can alan nə bilir, aşiqin pənahı nədir?Ona bu hüsnü verən qüdrəti-ilahı nədir?
Nə dərdim!Canan üzümə bir kərə gülsəydi, nə dərdim,Mən tək o da bir qədrimi bilsəydi, nə dərdim.