Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مشنو تو که: گل بیسر خاری باشدیا بادهٔ حسن بیخماری باشد
Qəzəl 374Mənləsən, ah, mənə, heyf, deyilsən mail,Olmusan dildə ikən dəri-dilimdən qafil.
Yola gider ola mı şol ner buğurYola gider ola mı şol ner buğurYolı uğradı hele olsun uğur
QoloşapovaEy yari-bivəfa Qoloşapov! Bu imiş məgər dostluğun şəraiti? Biz məgər sənlə belə danışmışdıq? Heç bilirsənmi ki, kimi qırırsan, kimin evlərini topa tutursan, kimin məhəlləsinə od vurub yandırırsan? Məgər Qarabağ müsəlmanlarını tanımırsan? Məgər qeyri müsəlmanları tanımırsan? Məgər müsəlmanlar sənin padşahın barəsində etdiyi rəftarının əvəzidir ki, sən müsəlmanlar barəsində eləyirsən?..Məgər bu, onun əvəzidir ki, Rusiya dövləti bina tutandan indiyə kimi hər bir müsəlman küçədə getdiyi yerdə bir rus görəndə tez qaçıb düşüb onun ayaqlarına və deyib: “Fəda olum sənə, ey rus”?
Qəzəl 313ز سوز و شوق تو از جان و دل بر آمد دودچه چاره سازم و درمان من چه خواهد بود
Canımı yandırdı şövqün, ey nigarım, hardasanCanımı yandırdı şövqün, ey nigarım, hardasan?Gözlərim nuru, iki aləmdə varım, hardasan?
Töhfeyi-Sami, bölmə 333مولد او استر آباد است و اکثر شعرهای او هجوهای رکیک است که آوردن آن لایق سیاق این مختصر نیست اما در آن باب داد سخن داده در اواخر عمر بکاشان رفت و در آنجا فوت شد از اشعار او هجوی که در هجو خواجه مظفر بتکچی گفته بود و لفظ رکیک نداشت این قطعه نوشته شد:تیشه بر سر زده مرغ دل فرهاد بود
Bəs ki, ey dil, həvəsi-zülfi-girehgir etdinBəs ki, ey dil, həvəsi-zülfi-girehgir etdin,Axır ol zülfü mənim boynuma zəncir etdin.
Görən yoxÇoxlarının gözlərindən yayınarÇox hikmətli bu varlıqda görən yox.
Qəsidə 167کسی کش دل برد دلبر کسی کش جان برد جانانکه جانان دارد و دلبر سبک دارد دل و جان آن
Tərkibbənd 4خسروی کاینه روی ظفر خنجر اوسترونق سلطنت از تیغ ظفرپرور اوست
Boynuma keysulərin ol şux zəncir eyləmişBoynuma keysulərin ol şux zəncir eyləmiş,Qətlimə əbrulərin cəllad şəmşir eyləmiş.
Mücahidlər mahnısıBiz gedirik azadlıqçün döyüşə,Sinələri dağlamayın, analar!
Rübai 57ای آن که ز الحاد شدی هرزه درایک ره نظر از مغاک کن سوی سما
Rübai 49باد سحری رقصکنان میآیدبا مژده یار مهربان میآید
Fillər də ağlayarDolaşıb yanımda öz adətinləAtılıb-düşürsən, oyun açırsan.
Həmin sinifdəNazim içdi çayını,yedi qoğal payını.
Pərakəndə şeir 682مگر ذوق خودآرایی براندازد نقابش راوگرنه عشق مسکین چه دارد رونمای او؟
Qəzəl 293Bilmirəm ki, könlüm düşüb nə dərdə, axıb, dırnağımı boyadı qanı,Dərdim azalmadı dırnaq qədər də ömrümün kədərlə keçdi hər anı.
Rübai 73تا کی دلم از تو در بلایی باشد؟جانم ز غم تو در عنایی باشد؟
Qəzəl 379Səndən özgə bizlərin yoxdur pənahı, ya nəbi!Dərgəhindir bizlərin ümmidgahı, ya nəbi!
Yâr gerek yârıyile hem-reng olaYâr gerek yârıyile hem-reng olaGer nişât u ayş u suh u ceng ola
Vətən məhəbbətiVətəndən bəzi səbəblərə görə uzaq düşən qarabağlılar bəlaya giriftar olan vətəndaşlarının əhvalını hər bir vasitə ilə yoluxub izhariməhəbbət və təəssüf etməkdədirlər.Peterburq darülfünununun tələbələrindən bir Qarabağ ermənisi “Novoye vremya” qəzetində üzünü Şuşa şəhərinə tutub deyir: “Ax, mənim qardaşlarım, yox olaydı o gün və o saat ki, mən vətəndən uzaqlaşdım, niyə mən bilmədim ki, siz bir belə dərdə düçar olacaqsınız? Niyə mən orada olmayaydım ki, sevgili qardaşlarıma əlimdən gələn qədər köməklik göstərib məzlumlara təsliyyət verəydim! Ax! Bu sözləri yaza-yaza uşaq kimi ağlayıram, dəxi səbr edə bilməyib əvvəlinci dəmir yol qatarı ilə gəlirəm vətənə!”.
Qəzəl 319«علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟یعنی انسان بود قابل در وجود
Çünki rəf’ oldu üzündən, ey şəhi-xuban, niqabÇünki rəf oldu üzündən, ey şəhi-xuban, niqab,Qalmadı küfrü zəlalət, zahir oldu afitab.
Töhfeyi-Sami, bölmə 367از تربت خراسان است تخلص باطوارش مناسب در طلب علم اندکی سعی کرده و گاهی مثل این ابیات در سلک نظم میآورد :تا از رخ چو ماه گشودی نقاب را
Çəkmişdi qətlim etməyə yüz tir, gözlərinÇəkmişdi qətlim etməyə yüz tir, gözlərin,Zalım, nə oldu eylədi təxir, gözlərin?
Sevgi sərxoşluğuBir gözəl əsir olur öz könülxoşluğuyla,Hansı qadın bayılmaz sevgi sərxoşluğuyla?!
Qəsidə 172مجلس است این مگر بهشت برینکه بنای بهشت است بر این
Tərkibbənd 6خسروا قهر تو گر بار بر ایام نهدصبح را عقل سیه روی تر از شام نهد