Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
شاخ ریحانی تو، یا برگ گل سوری؟ بگویآفتابی؟ یا پری، یا چهرهٔ نوری؟ بگوی
Qəzəl 179Xoş ol ki, ney kimi hər bəndimi cida edələr,Nəinki mane olub naləyə cəfa edələr.
Musâhibler gelün billâh kılım bir rây-i rûhanîMusâhibler gelün billâh kılım bir rây-i rûhanîKi kim düzmiş ay üsdinde aceb bu deste reyhânı
“Nicat”Budur beş ildir – hər gün eşidirəm “Nicat”, “Nicat”. Bir gün eşidirəm ki, Bakıda “Nicat” cəmiyyəti dünyada hər nə qədər ki, sahibsiz müsəlman balaları var, – hamısına “nicat” paylayır. Bir gün qəzetdə oxudum ki, “Nicat” cəmiyyətinin başına yüz əlli min artist cəm olub və ildə yüz əlli min dəfə teatr oynayıblar və “Nicat” sandığına yüz əlli on yüz min manat pul cəm olunub. Bir gün eşitdim ki, “Nicat” az qalır yer üzünün cəmi müsəlmanlarının qara qəlblərinə maarif nuru ilə nicat versin.Bu beş il müddətində “Nicat” xüsusunda bu tərifləri eşidəndən sonra bir gecə kələmdolması yeyib bərk yuxuya getdim və bir belə vaqeə gördüm: gördüm ki, həzrətin xidmətinə müşərrəf olub durmuşam ağanın qulluğunda.
Qəzəl 186جان ما را دولت عشق رخت امروز نیستخوشتر از درد تو دولت در جهان پیروز نیست
Qəzəl 45ای دل! بلا بکش چو دلت مبتلای اوستخوشنود شو بدانچه مراد و رضای اوست
Töhfeyi-Sami, bölmə 346برادر زاده ی مولانا امیدی است و تخلص او هجری،این دو مطلع از اوست :بی خبر از سرم آن سرو روان میگذرد
İstəsən ey mələkül-movt ki, canım alasan.İstəsən ey mələkül-movt ki, canım alasan.Get, mənə surəti-yarımda nümayan ol, gəl.
Gələcək eşqinə coşduqca hər ilGələcək eşqinə coşduqca hər il,Daha da incəlirik, yüksəlirik.
Keçən şəb, Nuriya, könlüm pərişan oldu, bildinmi?Keçən şəb, Nuriya, könlüm pərişan oldu, bildinmi?Mənə vəsli-nigarım döndü hicran oldu, bildinmi?
Qəzəl 4401Mey qədrini ol zahidi-biganə nə bilsin,Ömründə ələ almadı peymanə, nə bilsin.
Rübai 238از حلقهٔ زلف تو سر افکندهترموز جرعهٔ جام پراکندهترم
Qəzəl 869رخ باز نهادم به سماوات الهیتا بر سر گردون بزنم نوبت شاهی
Qəzəl 196Kuyinin sakiniyik biz, diri olsaq nə qədər,Xaki-kuyəm, başımız göylərə yüksəlsə əgər.
Aparun bini yâra görişeynmAparun bini yâra görişeynmYüzümi ay yüzine sürişeyüm
“İrani-nov”“İrani-nov” qəzetinin 23-cü nömrəsində “Əhlül-elm Məhəmməd Əli Tehrani” imzası ilə bir felyeton dərc olunub ki, ibarət olsun “Təcəddüdi-aləmi-islam” adlı uzun məqalədən.İranlı qardaşlarımız Məhəmməd Əli Tehrani cənablarının moizəsini eşitməkdən feyziyad oldular, amma bizim Qafqaz oxucularımız da bu xoşbəxtlikdən binəsib olmasınlar, – deyə biz [özümüzü] borclu bildik məqalədən heç olmasa iki kəlmə danışaq.
Qəzəl 187شکی نماند که جز دوست در جهان کس نیستمعینست که پیدا و در نهان کس نیست
Qəzəl 71رفتم اینک از سر کوی تو ای جان! خیر بادزحمتی گر بود کردم بر تو آسان خیر باد
Töhfeyi-Sami, bölmə 347از شعرای ماوراءالنهر است و در علم ادوار از او چیزها در میان هست، در اوایل در خدمت یکی از سلاطین ازبک می بود آخر در خراسان کشته شد این مطلع از اوست :گله در پیش صبا زان گل رعنا کردم
Əgər vüsalüvi həq xəlqə qismət etsəydiƏgər vüsalüvi həq xəlqə qismət etsəydi,Ümid kimsənə tutmazdı baği-rizvanə.
Böyüyə ağzını büzmək də ədəbsizlikdirBöyüyə ağzını büzmək də ədəbsizlikdir,Gözünü boş yerə süzmək də ədəbsizlikdir,
Saldı hicran oduna ol büti-məhparə məniSaldı hicran oduna ol büti-məhparə məni,Eylədi zülfütək hicridə günü qarə məni.
Qəzəl 4421Ol vaxt ki, evim səhra kimi sadə yer idi,Hər dalğa gözümdə, elə bil, balu pər idi.
Rübai 241O kaman qaşının divanəsiyəm,Hüsnünün odunun pərvanəsiyəm.
Qəzəl 870گلا، عنان عزیمت به بوستان چه دهی؟بتا، تعلق خاطر به سرو وبان چه دهی؟
Qəzəl 214Demə fəqət mənim ol yari-gül üzarımdır,Hamı sevir, nə mənim təkcə nazlı yarımdır.
İrürse gerek ışk eri ışkın sine bârîİrürse gerek ışk eri ışkın sine bârîBu da'vîye inanmaz isen gel sine bârî
DağarcıqPişiklə nə tövr rəftar eləyirsən, elə də arvadla lazımdır rəftar eləmək.Belə tutaq ki, sən evində bir pişik saxlayırsan və bu pişik yaxşı dolanmır; məsələn, qab-qaşığı gəlib yalayır. Əvvəl dəfə bircə məzəmmət kifayət elər; lazımdır demək ki, “ay heyvan, rədd ol!”. Əgər gördün ki rədd oldu – çox əcəb. Yoxsa sənin nəsihətini qəbul eləməyib, başladı hələ bir qatığı da yeməyə, – o vədə götür “səndal” ağacını və bir neçə dəfə vur pişiyin başından ki, mavıldaya-mavıldaya çıxıb cəhənnəm olsun. Elə ki, gördün ki, sənin pişiyin özünü qoyub bihəyalığa və evdə nə qatıq qoyur, nə ət qoyur, nə sözə baxır, nə utanır, nə Allahdan qorxur, – o vədə o binamus pişiyi tut qat bir dağarcığa, ağzını bərk bağla, al əlinə haman “səndal” ağacını, o qədər vur ki, canı çıxsın! Amma məbada dağarcığın ağzı bərk bağlanmış olmaya: əgər pişik oradan özünü xilas eləsə, üz-gözünü cırmaqlayıb qanadar.
Qəzəl 192چو رویت تازه گل در بوستان نیستچو مویت سنبلی بر ارغوان نیست
Qəzəl 81احوال درد ما بر درمان که میبرد؟وین تشنه را به چشمه حیوان که میبرد؟