Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
در کحالی بی بدل عالم بود، این مطلع از اوست :زان بگلخن میروم کآنجا بود اسباب من
Nuşirəvanın vəzirləri hekayəsiGüruhi-hükəma bir məsləhət xüsusunda Kəsranın məclisində göftguedirlərdi. Və hər biri bir tədbir deyirdi. Büzürgmehr xamuş idi. Ondan
Düşmənim varmı dedinDost olan yerdə tikanlıq da gülüstanlıqdır,Dostuna can verənin dostluğu dastanlıqdır.
Olmuşam, ey gül, cəmalın şəminə pərvanə mənOlmuşam, ey gül, cəmalın şəminə pərvanə mən,Eşq tərkin qılmaram od içrə yanə-yanə mən.
Qəzəl 2896تماشای بتان از چشم خون بسیار میآردنگاه گرم آخر آه آتشبار میآرد
Qəzəl 61عیسیلبیّ و مرده دلم در برابرتچون تخم پیله زنده شوم باز در برت
Qəzəl 382ما بغیر از یار اول کس نمیگیریم یاراختیار اولین یارست و کردیم اختیار
Qəzəl 376Boy atıbsan sərv tək, bir afəti-can olmusan,Parlayıb bir gün kimi, aşubi-dövran olmusan.
Revâ degül ki gözün yürekde kana girürRevâ degül ki gözün yürekde kana girürYazuğını koyalum âşikâre kana girür
ZinaHər adam istəyir hirsini yesin, dinməsin, insanı öz başına qoymurlar, dindirirlər.Yenə bir para ata-analarına lənət olmuşlar başlayıblar millətimizi çaşdırmağa, azdırmağa. Yenə bir para yeddi arxadan dönənləri tünbətün düşmüşlər qələmi murdar əllərinə alıb müsəlman qardaşları mədəniyyət aləminə dəvət eləyirlər, maarif yoluna çağırırlar, oxumaq və yazmaq dünyasına itələyirlər və bunun kimi bizlərə yaraşmayan əməlləri nişan vermək istəyirlər.
Qəzəl 295مرا اگر تو ندانی حبیب می دانددوای درد دلم را طبیب میداند
Ey üzün nuri-təcəlli, məniyi-iman budurEy üzün nuri-təcəlli, mə’niyi-iman budur,Hər kim iqrar eyləməz, insan degil, heyvan budur.
Töhfeyi-Sami, bölmə 448در علم سیاق وقوفی تمام دارد و گاهی شعر از او سر میزند، این مطلع از اوست :در شام عید ساقی از غیر در فرو کن
İskəndər və vəziriZülqərneyn bir gün sübhdən axşama kimi məclisi hökumətdəəyləşdi, heç bir kimsə onun hüzuruna rəfi-hacət üçün gəlmədi. Öz
Ana yurdOdum, közüm yurdum,Gülən üzüm yurdum,
Ömrümü tükətdi bu zəmanə, ölürəm mənÖmrümü tükətdi bu zəmanə, ölürəm mən,Gəldim bu fəna dəhrdə canə, ölürəm mən.
Qəzəl 2993اگرچه خاکسارم بر جهان پا می توانم زدکف خاکی همان در چشم دنیا می توانم زد
Qəzəl 77به جائی رسید عشق که بر جای جان نشستسلامت کرانه کرد، خود اندر میان نشست
Qəzəl 390من که خَمّارم، به مسجدها مده راهم دگرکاین زمان میخوردم و در حال میخواهم دگر
Qəzəl 391Yad edincə bəzmini bir şam kimi canım yanar,Hər kəsin bəxt ulduzu bir yerdə mütləq parlayar.
Nâzlucasın nâzenînsin bilmezem cânânesinNâzlucasın nâzenînsin bilmezem cânânesinCânımuzsın cânımuzsın bilürem cânâ nesin
Mustafabəy ƏlibəyovBakıda çıxan “Nicat” qəzetinin 36-cı nömrəsi bu gün düşdü əlimə və istədim açıb oxuyam. Sağ tərəfdən müsəlmanca yazılıb: “İran vüqüatı barəsində”, sol tərəfdən rusca yazılıb: “Mustafabəy Əlibəyov həzrətlərinin tərcümeyi – halı”.Hansını oxumaq lazımdır? Əlbəttə, sağ tərəfdə müsəlmanca yazılanı. Ondan ötrü ki, mən müsəlmanam və bir də Mustafabəynən mənim nə alıb verəcəyim var; amma İran işlərini oxuyub bilmək mənə vacibdir.
Qəzəl 301عاشقان را چو صلا جانب می خانه زدندآتشی بود که اندر دل دیوانه زدند
Gördüm camalın şəmini rövşən, məhi-taban budurGördüm camalın şəm’ini rövşən, məhi-taban budur,Hüsnün təaləllah dedim, həqdən gələn bürhan budur.
Töhfeyi-Sami, bölmə 449ترک وطن کرده نزدیکی از امرای ازبکیه می بود این مطلع قصیده در نعت از اوست :در پیش دست فیض رسان تو گاه جود
Padşahın həkimdən sualıPadşahlardan birisi bir həkimdən sual elədi ki, tədbir əfzəldir, yaşücaət?
ÜzeyirbəyAzərbaycan xalqının gözüdür Üzeyirbəy,Musiqi aləminin sözüdür Üzeyirbəy.
Gözəllər içrə sən, ey mahiparə, bir dənəsənGözəllər içrə sən, ey mahiparə, bir dənəsən,Gözəllərin gözüsən, zülfü qarə, bir dənəsən.
Qəzəl 3042زرخسار تو رنگ از گلشن ایجاد می خیزدزرفتار تو از آب روان فریاد می خیزد
Qəzəl 79هر که به سودای چون تو یار بپرداختهمتش از بند روزگار بپرداخت