Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir gün Ömərin bir oğlu içmişdi şərab,Ol qədr onu döydü ki, öldü o cənab.
Göylərin altdaGünəş Tanrıçadır bu kainatda,Varlıqda nə varsa onsuz deyildir.
Qəzəl 4943چسان دل رانگه دارد کسی از چشم قتالش ؟که گیراتر ز شاهین است مژگان سبکبالش
Qəzəl 216بر سریر نیاز میغلطمبر چراگاه ناز میغلطم
Qəsidə 26چشم صاحب دولتان بیدار باشد صبحدمعاشقان را نالهای زار باشد صبحدم
Vermiş füruğ şəm’i-rüxi gün çirağinəVermiş füruğ şəm’i-rüxi gün çirağinə,Salmış şikəst sərv qədi gül budağinə.
Mugayyebât-ı ilâhun beşâreti iriserMugayyebât-ı ilâhun beşâreti iriserYine bu feth ü fütûhun işâreti iriser
İdarədənBu əhvalatı “Bakı fəhləsi” qəzetinin 49-cu nömrəsində oxuyandan sonra götürüb Zəyəmə, müdir həzrətlərinə kağız yazdıq və bu barədə cəmi məlumat istədik və dünən haman müdir tərəfindən bu məzmunda bir məzəli cavab aldıq.Kuryatin cənabları yazır: yazır ki, bir para adamlar öz gözlərində tiri görmürlər, mənim gözlərimdə qılı görürlər. Əgər Zəyəmdə, doğrudur, əkin idarəsində mənim gözümün qabağında on yeddi əkin maşinası paslanmaqdadır və rəiyyətə mən onları vermirəm xeyir götürsünlər. Bəs siz əgər sədaqətli yazıçısınız, bəs bunu niyə yazmırsınız?
Qəzəl 105در مذهب ما باده مباحست و حلالستاین باده ز خم خانه اجلال جلالست
Töhfeyi-Sami, bölmə 627پدرش متمول بود اما او درویش و گوشه نشین است این مطلع از اوست :
Şəhri-Qarabağə Şişə qoymuşlar adŞəhri-Qarabağə Şişə qoymuşlar ad,Bu şəhr pərilərdən olubdur abad.
Ulus torpağıQoynunda olanlar bilər qürbəti,Yurddaşa zəhərdir onun şərbəti,
Qəzəl 4945چسان گستاخ گیرم بوسه ازلعل می آشامش؟که رنگ از بوسه خورشید می بازد لب بامش
Qəzəl 218در سایهٔ شب شکست روزمخورشید سیاه شد ز سوزم
Qəsidə 27سرم خزینهٔ خوفست و دل سفینهٔ بیمز کردهٔ خود و اندیشهٔ عذاب الیم
Bu, izhari-e'tirafi-cəhalətdir və iqrari-israfi-mə'siyətdirEy hikmətə baxmayan nəzərsiz,Əhvali-zəmanədən xəbərsiz!
Müzeyyen oldı yine bu zemâneMüzeyyen oldı yine bu zemâneYinile kâfile geldi cihâna
Behişt əlifbasıƏgər Ağayi Məclisi əleyhürrəhmə doğru deyibdi ki, behişt əhlinin dili ərəb və cəhənnəm əhlinin dili məcus dilidir, onda daha aşkardır ki, behişt əhlinin əlifbası da ərəb əlifbası gərək olsun.Onun üçün də həmin ərəb əlifbasını şərq əhli o dərəcədə əziz tuturlar ki, bu əlifbanı tullayıb, latın əlifbasını qəbul etmək kimi söhbətlərini islam dinini tullayıb, latın dinini qəbul etmək kimi “nasəza” mənzələsində tuturlar.
Qəzəl 106بهر کجا که رسد عشق شاه محترمستصفات عشق تو گفتن نشانه کرمست
Töhfeyi-Sami, bölmə 628از جمله زرین کمران ری است و قنبری تخلص میکند این مطلع از اوست :
Səbr eylə könul dərdü qəmi-pinhanəSəbr eylə könul dərdü qəmi-pinhanə,Faş eyləmə əhvalını hər nadanə.
İnsandan ilham alGerçək bir əfsanə varİnsan adda, Aydanım,
Qəzəl 4966رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویشزجانهای پریشان رشته جان است هرمویش
Qəzəl 233یک نظر دوش از شکنج زلف او دزدیدهامزیر هر تار شکنجی صد جهان جان دیدهام
Qəsidə 32ای رنج ناکشیده، که میراث میخوریبنگر که: کیستی تو و مال که میبری؟
Bu, Leyliyə anası itab etdigidir və bəhari-vəslinə xəzan yetdigidirÇün məkr ilə Qeysi-bədsərəncam,Bir neçə zaman keçirdi əyyam.
Ne ki varise hûb-rûh getürünNe ki varise hûb-rûh getürünSatunuz şol nigâra vü yidürün
BədbəxtçilikMöhtərəm “Kommunist” qəzetinin 294-cü nömrəsində yoldaş Qarayev müəllimlərin həyatını təmin etmək barəsində söhbət açıb gəlir çıxır “Maarif və mədəniyyət” məcmuəsinə. Bura gəlib çıxdıqda məqalə sahibi deyir ki, bu məcmuənin məzmununu büsbütün dəyişdirməli, “bir çox anlaşılmayan məqalələrin və bir çox tartan-partanların əvəzinə müəllim və müəllimlərə yol göstərici, dəsturül-əməl verici, onların məişətinə dair şeylər yazmalı. Onu müəllim və müəllimələrdən ötrü məcmuə etməli”.Qarayev yoldaş “Maarif və mədəniyyət” məcmuəsində yazılan yazıların adını “tartan-partan” qoyur; amma biz bir özgə cür deyirik: biz deyirik ki, bunların adı məhz bədbəxtçilikdir.
Qəzəl 109تو ساقی جان بخشی و عالم همه جامستوز باده نوشین تو عالم همه جامست
Töhfeyi-Sami, bölmə 631متولی امامزاده اندرمان ری است، مردی خوش صحبت بود و دایم خدمت فقر او عابرین و نازلین بواجبی میکرد این بیت از اوست :غبار غیر ز غیرت بگرد دامانش