Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Həngami-hilali-eyd, ol məh nagah,Bam üstə çıxıb edərdi hər yanə nigah.
Ulusum böyükdür, yurdum böyükdürGünəş görünsə də bir damla suda,Ən dərin, ən böyük dəryaya sığmaz.
Qəzəl 5148سخن عشق مدار از دل افگار دریغکه ندارند چراغ از سر بیمار دریغ
Qəzəl 273خرمی کان فلک دهد غم داندل که با غم بساخت خرم دان
Rübai 35دل بندهٔ بوی عنبر آمیز گلستجان چاکر عارض دلاویز گلست
Bu, Məcnuni-heyranın nihayəti-heyrətidir və Leylidən istiğna ilə qəflətidirMəcnun dedi: "Ey açan mənə raz,Lütfilə qılan məni sərəftaz,
Zihî zülf-i semen-sâyun bırahmış şol güle sâyeZihî zülf-i semen-sâyun bırahmış şol güle sâyeLebüni sorma ki olmış leb-i hayvâna hem-sâye
İdarədənNaxçıvan ictimai şura cümhuriyyəti xalq ədliyyə komissarı yoldaşın cavabını burada dərc və öz tərəfimizdən təsdiq edirik ki, cavabın “məhkəmələrdə süründurmə” və “ali təhsil görməyən hakimlər” məsələləri barəsində irad etdiyi qismləri sübutludur və bu barədə idarəmiz də komissar yoldaşa şərikdir.Və lakin “üzük” məsələsi o surətdə həll oluna bilməz, necə ki, komissar yoldaşın cavabında rəvayət olunur.
Qəzəl 194خلق گویند که: در عشق بلیاتی نیستقدمی نیست درین راه که آفاتی نیست
Töhfeyi-Sami, bölmə 655اصلش ترک است . اما در میان تاجیکان نشو و نما یافته این مطلع فارسی از اوست :وادی نامرادیی دارم
Ey Gəncəni abad qılan Məscidi-ŞahEy Gəncəni abad qılan Məscidi-Şah,Meydanüvə hər gün gətirir ərş pənah,
AyırmasınEy yurdum, ey canım, gözüm, ey mənliyim mənim,Ey yer üzündə mutluluğum, şənliyim mənim!
Qəzəl 5334Heyrət əhli olmuşam, indi pərişan deyiləm,Mən fanusdan çıxmışam, şamtaki heyran deyiləm.
Qəzəl 281آب و سنگم داد بر باد آتش سودای مناز پری روئی مسلسل شد دل شیدای من
Rübai 46با یار ز نیک و بد نمیباید گفتهر شب بیتی دو صد نمیباید گفت
Bu, Zeydin Leyli ilə Məcnunu rö'yasında gördügüdürOl məşhədə Zeyd olub mücavir,Asari-sədaqət etdi zahir.
Sun bize sâkî ayak değdi bulınmaz bayakSun bize sâkî ayak değdi bulınmaz bayakÇünki cihândur geçer bizi komagıl yayak
Şura mətbuatıŞura mətbuatı haman mətbuatdır ki, Şura daxilində zühura gəlir.Şura mətbuatı bir neçə qismdir: 1) firqə mətbuatı, 2) işçi mətbuatı, 3) kəndli mətbuatı, 4) dərs kitabları, 5) allahsızlar mətbuatı və qeyriləri.
Qəzəl 206چشم سرمست تو ما را بستم کاری کشتدید صد زاری ما را و بصد زاری کشت
Töhfeyi-Sami, bölmə 661اگر چه اصلش کرد است اما در تبریز متولد شده علم سیاق و حساب خوب ورزیده و بدین واسطه گوی سبقت از اقران و امثال ربوده و بشرف انشای آستانه منوره ی متبرکه صفیه صفویه حفت بالأنوار القدسیه مشرف شده و در نوشتن خطوط نیز دستی دارد این مطلع از اوست :بدل تیری کازان ترک کمان ابرو کند منزل
Ağladırsan sevinir kim, məni-sərgərdanıAğladırsan sevinir kim, məni-sərgərdanı,İnciməzsənmi mənim naləvü fəryadımdan?
Azərbaycan cahandırCahana bələdəm mən, mən cahanı gəzmişəm,Doğmalarla olmuşam yadlar ölkəsində mən.
Qəzəl 5350سوختم تا ره در آن زلف معنبر یافتمخشک چون سوزن شدم کاین رشته را سر یافتم
Qəzəl 288تا مرا سودای تو خالی نگرداند ز منبا تو ننشینم به کام خویشتن بیخویشتن
Rübai 53گل را، که صبا، مرغصفت بال گشادگفتی که: منجم ورق فال گشاد
Ney ilə söhbətBir gün oturub başda fərəh, qəlbdə min raz,Meyli ürəyim Neylə məni eylədi dəmsaz.
Niçe esîr idesin zülf ile ya hâle diliNiçe esîr idesin zülf ile ya hâle diliDelük gönüldeyise tur örü yahala dili
Türk kitablarıBir səyyahın rəvayətindən*Rusiya şəhərlərini gəzib dolanandan sonra Rostovdan keçdim, Şimali Qafqaza daxil oldum. Bir baş üz qoydum Tiflisə tərəf. Sonra getdim İrəvana, Naxçıvana. Oradan yenə qayıtdım Tiflisə və buradan da yollandım Bakıya.
Qəzəl 207ناگهان در تاخت عشقت، ملک جان یغما گرفتآتش سودای عشقت در دل شیدا گرفت
Töhfeyi-Sami, bölmə 664از برگشاد آذربایجان است اول در خدمت سلطان یعقوب می بود، آخر بشرف ملازمت حضرت صاحبقران مغفور سرافراز گشت آنحضرت او را منصب ملک شعرایی داده از روی هزل گرزالدین بیک نام نهاد، در اوایل حال بواسطه فقر و پریشانی اوقات بشبانی میگذرانید گویند سبب تربیت او این شد که سلطان یعقوب روزی در شکارگاه او را دید که بره ای چند میچراند یکی از ملازمان را فرمود که « از این پسر بپرس که این بره ها از کیست؟»آن ترک نزدیک حبیبی آمد و پرسید و او جواب داد که « بره ها از گوسفندان است » ترک دیگر بار پرسید که « بزرگان ده شما کیانند؟» گفت : گاوان از همه بزرگترند بار دیگر گفت : من آنهایی را میگویم که پیشواز مردم بدم در میآیند؟ جواب داد که سگهای کپک اند! که همچو تو عزیزی که بده میآیی باستقبال بیرون میروند ترک در قهر شده به ترکی گفت « آی نه جایدوم سنی؟» گفت : جبار کور که یولدا شلرنک گتی».