Qəzəl 6171

چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببینتیزی شمشیر بنگر، غفلت آهو ببین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qitə 139

چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شام‌گون آمد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 75

بهار آمد و باغ پیرایه بستچمن سبز پوشید و در گل نشست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Kirpügün tîr olalı kaşun kemân

Kirpügün tîr olalı kaşun kemânBellü bildük yohdur ecelden âmân

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 6194

به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردندرین دریا به دست بسته می باید شنا کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 140

خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شدهزار آه زهرک آن خبر شنود برآمد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 80

این همه پروانه‌ها، سوخته از چپ و راستشمع شب ما بود، راه شبستان کجاست؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Kılmadı ışka kimsene da'vâ benüm gibi

Kılmadı ışka kimsene da'vâ benüm gibiOlmadı yoluna kişi rüsvâ benüm gibi

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 6196

عنان مصلحت در عشق می باید رها کردنندارد حاصلی در بحر بی ساحل شنا کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qitə 147

منصب تدریس خون گوید از آنکفر عز الدین بوعمران نماند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 95

دلم ز هر دو جهان مهر پروریدهٔ تستتنم به دست ستم پیرهن دریدهٔ تست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Işk eri öküş derd ile hayrân ele girse

Işk eri öküş derd ile hayrân ele girseMa'şûka dahi tuhfe-i devrân ele girse

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 6241

ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین منز دامنگیری او جوی خون شد آستین من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 149

خاقانیا عروس صفا را به دست فقرهر هفت کن که هفت تنان در رسیده‌اند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 114

مرا سر بلندی ز سودای اوستسری دوست دارم که در پای اوست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Ben hatun gibi hâme yazmamışam

Ben hatun gibi hâme yazmamışamOl hatı hîç hâma yazmamışam

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 6243

اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه منبپوشد چشمه خورشید را گرد گناه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 150

اندرین هفت هشت نه صدیقمصطفی را به خواب دیدستند

Xaqani Şirvani3 dəq
Qəzəl 118

ماه کشمیری رخ من، از ستمکاری که هستمی‌پسندد بر من بیچاره هر خواری که هست

Əvhədi Marağalı2 dəq
Sana gönül vireni kala câna sanmagıl

Sana gönül vireni kala câna sanmagılTartına aklı cânını yacana sanmagıl

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 6294

ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرونچون گل از دست تو بی خواست زر آید بیرون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qitə 151

شهر زوری گدا بود خاصهکش به بغداد پرورش کردند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 137

دوش چون چشم او کمان برداشتدلم از درد او فغان برداشت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Hergiz onılmaz iy sanem cânda gözünün yarası

Hergiz onılmaz iy sanem cânda gözünün yarasıOnılmıyan yaraları bir dahi yine yarası

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 6313

به آه گرم ز خود پاک می توان رفتنازین کمند به افلاک می توان رفتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qitə 160

چون گشایند اهل همت دست خودکهتران را پای‌بست خود کنند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 139

نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟که: آب دیدهٔ نظارگان ز سر بگذشت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Bülbül olgıl ki bir güle iresin

Bülbül olgıl ki bir güle iresinAğlayu isde ki güle iresin

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 6315

به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qitə 163

چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیهخلق یک فرسنگ استقبال خویشان می‌کنند

Xaqani Şirvani1 dəq