Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببینتیزی شمشیر بنگر، غفلت آهو ببین
Qitə 139چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شامگون آمد
Qəzəl 75بهار آمد و باغ پیرایه بستچمن سبز پوشید و در گل نشست
Kirpügün tîr olalı kaşun kemânKirpügün tîr olalı kaşun kemânBellü bildük yohdur ecelden âmân
Qəzəl 6194به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردندرین دریا به دست بسته می باید شنا کردن
Qitə 140خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شدهزار آه زهرک آن خبر شنود برآمد
Qəzəl 80این همه پروانهها، سوخته از چپ و راستشمع شب ما بود، راه شبستان کجاست؟
Kılmadı ışka kimsene da'vâ benüm gibiKılmadı ışka kimsene da'vâ benüm gibiOlmadı yoluna kişi rüsvâ benüm gibi
Qəzəl 6196عنان مصلحت در عشق می باید رها کردنندارد حاصلی در بحر بی ساحل شنا کردن
Qitə 147منصب تدریس خون گوید از آنکفر عز الدین بوعمران نماند
Qəzəl 95دلم ز هر دو جهان مهر پروریدهٔ تستتنم به دست ستم پیرهن دریدهٔ تست
Işk eri öküş derd ile hayrân ele girseIşk eri öküş derd ile hayrân ele girseMa'şûka dahi tuhfe-i devrân ele girse
Qəzəl 6241ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین منز دامنگیری او جوی خون شد آستین من
Qitə 149خاقانیا عروس صفا را به دست فقرهر هفت کن که هفت تنان در رسیدهاند
Qəzəl 114مرا سر بلندی ز سودای اوستسری دوست دارم که در پای اوست
Ben hatun gibi hâme yazmamışamBen hatun gibi hâme yazmamışamOl hatı hîç hâma yazmamışam
Qəzəl 6243اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه منبپوشد چشمه خورشید را گرد گناه من
Qitə 150اندرین هفت هشت نه صدیقمصطفی را به خواب دیدستند
Qəzəl 118ماه کشمیری رخ من، از ستمکاری که هستمیپسندد بر من بیچاره هر خواری که هست
Sana gönül vireni kala câna sanmagılSana gönül vireni kala câna sanmagılTartına aklı cânını yacana sanmagıl
Qəzəl 6294ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرونچون گل از دست تو بی خواست زر آید بیرون
Qitə 151شهر زوری گدا بود خاصهکش به بغداد پرورش کردند
Qəzəl 137دوش چون چشم او کمان برداشتدلم از درد او فغان برداشت
Hergiz onılmaz iy sanem cânda gözünün yarasıHergiz onılmaz iy sanem cânda gözünün yarasıOnılmıyan yaraları bir dahi yine yarası
Qəzəl 6313به آه گرم ز خود پاک می توان رفتنازین کمند به افلاک می توان رفتن
Qitə 160چون گشایند اهل همت دست خودکهتران را پایبست خود کنند
Qəzəl 139نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟که: آب دیدهٔ نظارگان ز سر بگذشت
Bülbül olgıl ki bir güle iresinBülbül olgıl ki bir güle iresinAğlayu isde ki güle iresin
Qəzəl 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن
Qitə 163چون به حد کوفه باز آیند حاج از بادیهخلق یک فرسنگ استقبال خویشان میکنند