Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
بس که بر رویم غبار کلفت از هر سو نشستگرد از تمثال من آیینه را بر رو نشست
Qəsidə 71دوش چون خورشید را مصروع خاور ساختندماه نو را چون حمایل چفته پیکر ساختند
Qəzəl 641نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟چه کردم که گشتهای جهان از جهان من
Bulıdun yağmurı çoh mı yâ gözüm yaşları mıBulıdun yağmurı çoh mı yâ gözüm yaşları mıDüşmen eğri mi bana ya yârumun kaşları mı
Qəzəl 87غنچهسان پر گل اگر خواهی دهانِ خویش راپرهٔ قفلِ خموشی کن زبانِ خویش را
Qəsidə 73سرورانی که مرا تاج سرنداز سر قدر همه تاجورند
Qəzəl 647دوست با کاروان کن فیکونآمد از شهر لامکان بیرون
Ol cân ki ışkıyile bu âlemde yâr imişOl cân ki ışkıyile bu âlemde yâr imişHer ne ki isdeye yine kendüde var imiş
Pərakəndə şeir 88در محبت جز تهیدستی متاعی باب نیستهر که را دل هست اینجا از اولوالالباب نیست
Qəsidə 101در آبگون قفس بین طاووس آتشین پرکز پر گشادن او آفاق بست زیور
Qəzəl 652منم آنکه گلشن عشق را چمنم، ببینگذری کن و گل و سوسن و سمنم ببین
Yine zülfi kemendine dil ile cân esîr olmışYine zülfi kemendine dil ile cân esîr olmışHayâli gönlüm ilinde yine bu dem emîr olmış
Qəzəl 88حسن چون آرد به جنگِ دل سپاهِ خویش رابشکند بهرِ شگون اول کلاهِ خویش را
Qəsidə 118سر حد بادیه است روان پاش بر سرشجان را حنوط کن ز سموم معطرش
Qəzəl 655دل فراق روی جانان بر نتابد بیش ازینسینه داغ هجر آنان بر نتابد بیش ازین
Sâkîya tolu ayah ref-i hicâb ider bu demSâkîya tolu ayah ref-i hicâb ider bu demTolu vir çün ne kılur ise savâb ider bu dem
Pərakəndə şeir 92در محبت کام نتوان بی دل خونخواره یافتغنچه خونها خورد تا چون گل دل صدپاره یافت
Qəsidə 132طفلی و طفیل توست آدمخردی و زبون توست عالم
Qəzəl 660گر سوی من چنین نگرد چشم مست توسر در جهان نهم به غریبی ز دست تو
Lebün gibi meyi yohsa safâsı yoh câmunLebün gibi meyi yohsa safâsı yoh câmunEğerçi derd ise oldur devâsı eyyâmun
Pərakəndə şeir 99چشمت از گوشه میخانه بلاخیزترستپسته تنگ تو از بوسه شکرریزترست
Qəsidə 133با آنکه به موی مانم از غمموئی ز جفا نمیکنی کم
Qəzəl 665تو سروی ، بر نشاید چیدن از توتو ماهی، مهر نتوان دیدن از تو
Niçe bir zülfün ile bu dili serbâz idesinNiçe bir zülfün ile bu dili serbâz idesinLa'lün ile gerek uzun işümi az idesin
Qəzəl 104هر تُنُکظرفی ننوشد خونِ گرمِ تاک راجامی از فولاد باید آبِ آتشناک را
Qəsidə 177عالم جان خاص توست نوبه فرو کوب هینگوهر دل خاک توست رد مکن ای نازنین
Qəzəl 666گر صبر و زر بودی مرا، کارم چو زر میشد ز توبی صبرم، ارنه کار من نوعی دگر میشد ز تو
Sâhib-kırâna câdû gözün olalı karînSâhib-kırâna câdû gözün olalı karînÇekmiş kemânını gönüle eylemiş kemîn
Pərakəndə şeir 115مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاستکمند وحدت من چارموجه دریاست
Qəsidə 185ما را دلی است زله خور خوان صبحگاهجانی است خاک جرعهٔ مستان صبحگاه